نور خدا تا كى نهان ، بردار برقع كن عيان * گل گلستان در گلستان ، شمع انجمن در انجمن « 1 » زان پيش كايد در جهان موسى بن عمران « 2 » ، جان‌فشان * زان پيش كايد ز آسمان عيسى بن مريم قطره‌زن بنشين به يكران ظفر ، تيغ بيانت در كمر * دستار احمد بر به سر ، خفتان حيدر بر به تن ز اقوال چندين اجنبى ، كز فهم عارى چون صبى * شد مندرس دين نبى ، هان نو كن از راى كهن من وين نزاكت در بيان ، من وين لطافت در بنان * من وين طراوت بر زبان ، من وين حلاوت در سخن نىنى غلط گفتم غلط ، استغفر الله زين نمط * زين ياوه چاكم بر زبان ، زين گفته خاكم بر دهن و له ايضا فى القصيدة گفتم به خرد ، بهر چه دامان گلستان * از رشحهء باران بهارى شده پردُر ؟ گفت از پى ايثار در حضرت باقر * مولاى امم ، مفخر تركيب عناصر سلطان قريشى نسب ، آن كز شرف آمد * بر مسند اسلام ، سزاوار تصدّر هرجا خبر از خُلقش ، موجود تفضّل * هرجا سخن از خَلقش ، معدوم تغيّر از هرچه برد و هم در او پى ، بود افزون * سنجيدن قدر تو به ميزان تفكّر انديشه چو در مدحت ذاتت نبرد پى * نايد به وقوع آنچه نيايد به تصوّر صاحب‌نظران را همه منظور ، تو ، هرچند * شهرى است صفاهان وز صاحب‌نظران پُر شاهين و كبوتر به هواى تو هم‌آهنگ * آهو بره و شير ، به عهد تو هم‌آخور گر صيقل فضل تو نمىبود كجا بود * آيينهء دين ، صيقلى از رنگ تكدّر ؟ اى ذات جليل تو معرّا ز تخيل * وى ذكر جميل تو ، مبرّا ز تذكّر

--> ( 1 ) - ( ندارد ) ( 2 ) - موسى عمران