بودى به زمان تو اگر سيّد عالم * كردى به وجود چو تو فرزند ، تفاخر گر حاسد جاه تو زند با تو ، دم از فضل * گوساله خدايى كند اما به تمسخر مخصوص خدا كبر و عدويت متكبّر * بيزار ، خداى متكبّر ز تكبّر تا ابر بهار و گل گلزار در اين فصل * اين غرق ترشح شود ، آن گرم تقاطر احباب تو خوش ، ديدهء اعداى تو گريان « 1 » * چون سينهء مداح كه از مدح تو پُردُر 94

--> ( 1 ) - پراشك