غرائب عالم بر ارباب بصيرت پوشيده نيست كه از اعظم عجائبات ، وجود كرامت آمود حضرت انسان است ، چه جواهر ظاهرى و باطنى وى بىپايان است و نمونهء تحت و فوق بلكه نمودار مكان و لا مكان در ذات و صفات او هويدا و نمايان . حسن قديم در مرآت قلبش [ چهره‌خيز ] 163 و جمال لا يزال در ديدهء دلش سرمه‌ريز . مير حسين سادات فرمايد : مرغابى بحر لايزالى * امّا چه كنم كه در خيالى و ليكن بعضى از امور غريبه كه در معمورهء عالم به طريق ندرت پيداشده و در كتب معتبره مذكور و مسطور گشته ، على سبيل الإجمال قلمى مىگردد : بركهء چين - در كتاب هفت اقليم آمده كه در شهر چين بركهء آبىست كه هرگاه خواهند باران آيد ، اسبى را در آن بركه اندازند و از اطراف احتياط نمايند تا اسب بيرون نرود ، فى الحال باران آيد و تا اسب در آن بركه باشد باران نايستد ، و چون زراعتها سيراب شود اسب را برآورده ، بكشند و گوشت او را به سباع دهند . چشمهء سليمان ( ع ) - و در نزهة القلوب آورده كه در شهر طريّه چشمه‌اى آب گرم روان است ، و حرارت آن آب به مرتبه‌ايست كه تا آب سرد بدان نياميزند ، استعمال نتوان كرد . و بالاى چشمه عمارت قديميست كه گويند از بناهاى سليمان ( ع ) است ، در آنجا صورتى از