مؤلف گويد : ممكن است مراد شارح مقامات از كميت بن زيد اسلامى همان مترجم حاضر بوده باشد . ابن شهرآشوب در معالم العلماء وى را در رديف شاعرانى قرار داده است كه اشعار خود را ويژه اهل بيت قرار داده است و اضافه كرده وى از اصحاب حضرت امام باقر عليه السّلام بوده و در روايت آمده آن حضرت عليه السّلام دستهاى مبارك به طرف بالا دراز كرده فرمود « اللهم اغفر لي و للكميت اللهم اغفر للكميت . پروردگارا من و كميت را بيامرز پروردگارا كميت را بيامرز . استاد ابو بكر خوارزمى نقلى كه صفدى در كتاب التذكره از وى نموده در ضمن نامه‌اى كه براى گروهى از شيعيان نيشابور به منظور تسليت مرقوم داشته و همراه محمد بن ابراهيم والى نيشابور به‌سوى آنان گسيل داشته است مىنويسد : همين بس كه سرايندگان جاهلى ، اشعارى در نكوهش از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام سروده و به معارضهء با اشعار مسلمانان برخاسته و اشعارشان دست‌به‌دست مىگشته و راويانى از قبيل واقدى و وهب بن منبّه تميمى و كلبى و شرقى بن قطامى و هيثم بن عدى و دآب بن كنانى آنها را روايت كرده‌اند . برخى از شاعران كه در مناقب وصى و معجزات نبى ( ص ) سخن گفته‌اند زبان خود را از دست دادند ( زبان‌شان بريده شد ) و ديوانهايشان را طعمه آتش قرار دادند از قبيل عبد اللّه بن عمار برقى و كميت بن زيد اسدى ؛ همچنين قبر منصور بن زبيرقان نمرى و دعبل بن على را ويران كردند و با آنكه از دوستى مروان بن ابى حفصه يمامى و على بن جهم سامى برخوردار بودند به دوستى وى ترتيب اثرى نداده و به كار شنيع خود پرداختند و اين كار را نسبت به قبر اين دو تن ازآن‌جهت انجام دادند كه پيوسته به نكوهش از فلان و به همان مىپرداختند و ناراحتىها را براى خود مىپذيرفتند و كار به آنجا كشيد كه هارون بن خيزران و جعفر متوكل على الشيطان نه متوكل على الرحمن ، عطيه‌ها و صله‌هاى خود را به كسانى مىدادند كه به نكوهش از آل ابى طالب اشتغال مىورزيدند و از مذهب ناصبيها پيروى مىكردند . از قبيل عبد اللّه بن مصعب زبيرى و وهب بن وهب بخترى و از شاعران مروان بن ابى حفصه اموى و از ادبا عبد الملك بن قريب اصمعى و نكوهش‌كنندگان از آل محمد در روزگار جعفر از قبيل به كار بن عبد اللّه زبيرى و ابو السمط بن ابى الجنوب اموى و ابن ابى الشوارب عبشمى .