فخر الدّين محمد بن خالد حنفى ابهرى از سيد فضل اللّه ( مترجم حاضر ) به اجازه‌اى كه سيد مترجم از سيّد ابو الصمصام ذو الفقار بن محمد بن معبد حسنى مروزى داشته از شيخ طوسى روايت مىكرده است . سيد فضل اللّه از گروهى ديگر از اعلام هم روايت داشته است : از ايشان است شيخ ابو جعفر محمد بن على بن محسن مقرى و سيد مرتضى بن داعى حسنى رازى . و شيخ امام تاج الدّين محمد بن محمد شعيرى از سيد فضل اللّه ( مترجم حاضر ) مناجات طولانى حضرت مولى على عليه السّلام را روايت مىكرده و خود سيد همان مناجات را از على بن حسين بن محمد از ابو الحسن على بن محمد خليدى روايت داشته است « * » .

--> ( * ) مناجات مزبور به نام المناجات الالهيات در سال 908 ه . ق به خط بسيار شيواى عبد الحق سبزوارى نوشته شده است و محسن نامى به ترجمهء آن پرداخته و در پايان ترجمه سه بيت شعر عربى و پارسى كه ساخته طبع او بوده ضميمه شده است و ما به سه بيت پارسى او اكتفا مىكنيم . هركس كه بخواند اين مناجات * حاصل شودش مراد و حاجات پس كاتب اصل و ترجمان را * بايد كه دعا كند ، مكافات كو را غرض كتابت اين است * ز اخوان صفا گه مجازات نسخه مزبور با خصوصياتى كه داشته و آقاى فخر الدّين نصيرى امينى كه از خاندان خواجه نصير الدّين طوسى است با مقدمه و شرح حال مختصرى از سيد ابو الرضا و فرزندش عز الدّين به طبع آن اقدام نموده و در دو نسخه و با دو روايت در اختيار ارباب دعا قرار گرفته است نسخه اول كه به خط شيواى عبد الحق است به روايت سيد ابو الرضا است و نسخه دوم كه به خط ديگرى است به روايت فرزندش عز الدّين است اينك روايت نسخه اول به شرح زير است . سيد ابو الرضا فضل اللّه از ابو الحسن على بن يحيى راوندى از على بن حسن از على بن محمد وثّابى معروف به اعزّ از امام معصوم ابو محمد حسن العسكرى از پدران بزرگوارش در سال 260 ه . ق از حضرت امير المؤمنين على عليه السّلام و مناجات پس از بسمله با جمله صلوات آغاز شده و پس از آن فرموده « و ارحمنى اذا انقطع من الدنيا اثرى » تا به آخر نسخه دوم به روايت فرزندش عز الدّين على است كه همان سند را با اندك تفاوتى ايراد كرده چنانچه نسخه عز الدّين هم با نسخهء عبد الحق اندك تفاوتى دارد - م .