الميرزا عبد الله أفندي الأصبهاني ( مترجم : ساعدي )

422

رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي )

آنها اشاره نموده است « * » . قاضى نور اللّه در مجالس المؤمنين اظهار داشته است : طبرسى علاوه بر مجمع البيان تأليفات ديگرى در فقه و كلام داشته است . طبرسى از مجتهدان و علماى بزرگ ما بوده و اصحاب ما ، فتواهاى او را در كتابهاى فقهى و كلامى نقل كرده‌اند . از آن جمله ، طبرسى در مسئله رضاع ، عقيده دارد كه در نشر حرمت ، نيازى به آن نيست كه دايه ، كودك بيگانه را از شيرى كه از شوهر واحد آبستن شده است شير داده باشد و همين نظريه در لمعه « * * » شهيد اول و امثال آن ايراد شده است . و از جمله نظريات او اين است كه گناهان همه كبيره‌اند و گناه صغيره به‌طور كلى وجود ندارد . اين نظريه دور از حقيقت است و ما چگونگى گناهان را در كتاب خويش كه موسوم به وثيقة النجاة مىباشد توضيح داده‌ايم . شيخ على كركى ، در اجازه‌اى كه براى ملا برهان الدّين ابو اسحاق ابراهيم بن زين الدّين ابو الحسن على خوانسارى اصفهانى نوشته است ، نام طبرسى ( مترجم حاضر ) را امين الدّين ابو الفضل طبرسى مؤلف مجمع البيان مرقوم داشته و از اين راه سهو القلمى براى او رخ داده است « * * * » . گذشته از اين گروهى از علماء نام او را ابو على محمد بن فضل طبرسى معرفى

--> ( * ) طبرسى در آغاز مقدمهء مجمع البيان پس از توصيف و تعريف از التبيان شيخ طوسى . به يك سلسله از اشتباهاتى كه ويژه نحو بوده و رعايت حسن ترتيب نشده و در اين راه امتيازى بين صلاح و فساد قائل نشده و الفاظى كه قاصر از مراد بوده در آن تفسير آورده اشاره كرده و افزوده است همين امور موجب شده كه تفسير تبيان آن‌چنان‌كه بايد از موقعيت ارزنده‌اى برخوردار نباشد - م . ( * * ) مرحوم طبرسى در مسألهء رضاع عقيده دارد كه در نشر حرمت اتحاد شوهر لازم نيست مثلا اگر دايه از شير يك شوهر ، پسربچه‌اى را شير دهد و بعد از شير شوهر بعدى دختر بچه‌اى را شير دهد اين دو با يكديگر محرم مىشوند . ( ر ك : اللمعة الدمشقية ، ج 5 ، ص 165 ) . ( * * * ) در الذريعة ، ج 1 ، ص 212 مىنويسد : اين اجازه را شيخ على كركى براى برهان الدّين ، بر پشت كتاب كشف الغمة در نجف اشرف مرقوم داشته است و تاريخ آن 924 ه . ق مىباشد - م .