و منظور از ابن حمزه دانشورى است كه از متأخران بوده و در روزگار علامه بلكه شاگرد او مىزيسته و چنان‌كه مىدانيم پيش از علّامه نبوده است ؛ همچنين در آن رساله به پاره‌اى از تحقيقات و مسائل پراكنده‌اى كه از شيخ على بن عبد العالى كركى ، سؤال شده پرداخته است . مؤلف گويد : جاى بسى شگفتى است كه شيخ معاصر در امل الآمل با آنكه وى از اعلام بنام جبل عامل بوده ، از وى ياد نكرده است « * » . سيد على همدانى صوفى وى دانشورى فاضل و از مشايخ بزرگ صوفيه و از پيشوايان ايشان است . از روزگار او اطلاعى ندارم و چنان‌كه در مسوده خود يادداشت كرده‌ام ، شيعه امامى است . از تأليفات او : شرح القصيدة الميمية الفارضية است كه به پارسى شرح كرده و به خاطرم مىرسد كه آن شرح را ديده باشم . قصيدهء مزبور چكامهء خمريه ابن فارض ، صوفى بنام است . و از تأليفات او : رساله‌اى است در علم الاخلاق و ما يناسبه اين رساله را به طريقه صوفيه و به پارسى تأليف كرده و مشتمل بر ده قاعده بود . و از تأليفات اوست كتاب الاسرار القطعية ؛ شرح اسماء اللّه الحسنى ؛ شرح فصوص الحكم از ابن الولى كه آن را حل الفصوص هم مىگويند ؛ شرح القصيدة الخمرية التائية لابن الفارض ؛ كتاب نزهة الارواح و امثال اين‌ها از تاليفات ديگر « * * » .

--> ( * ) سيد صدر در تكملة امل الآمل ، از وى نام برده و مىنويسد : از علماى بزرگ عصر شاه‌تهماسب صفوى بوده به اصفهان رفته و از رؤسا و مدرسان و مصنفان بوده و سال 984 ه . ق درگذشته ، سپس به مطالبى كه در اينجا آورده شده اشاره كرده و اجازه‌اى را كه به شاگردش داده نام برده و در آنجا شيخ احمد را بيضاوى نوشته كه در اينجا بيقانى ضبط شده و در پايان نوشته طبقه مترجم معلوم است و جا ندارد به نوشتهء صاحب رياض وى را على بن هلال بن عيسى بن محمد بن فضل بدانيم - م . ( * * ) سيد على همدانى از عرفاى بنام قرن هشتم هجرى و به على ثانى و اميركبير و گاهى به سياه‌پوش و صوفى معروف گرديده و شرح حال او در تذكره‌هاى عرفانى به اجمال و تفصيل آورده شده و -