الميرزا عبد الله أفندي الأصبهاني ( مترجم : ساعدي )

253

رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي )

رشيد الدّين ، در روزگار خود بىنظير ، و از فضلاى آن زمان بشمار مىآمد . و از شاگردان علّامهء حلّى است . و علّامه به خط شريف خود اجازه‌اى در پشت رساله الحساب خواجه نصير الدّين طوسى نوشته و همان رساله را رشيد الدّين بر علّامه معظّم‌له قرائت كرده و مضمون اجازه اين است . اين كتاب را شيخ اجلّ اوحد ( بزرگوار بىنظير ) فقيه كبير ، عالم فاضل زاهد پرهيزكار علّامه ، برترين متأخران و زبان متقدمان ، محقق مدقق و مفخر افاضل خواجه رشيد الملّة و الحقّ و الدّين ، على بن محمد رشيد آوى ادام اللّه ايّامه و احسن تأييده و اجزل من كلّ عارفة حظّه و مزيده و بلغه اللّه تعالى و ختم بالصالحات اعماله كه خدا روزگار او را پايدار بدارد و از هرگونه معرفتى او را برخوردار بسازد و به آرزو برساند و سرانجام او را به كارهاى پسنديده منتهى گرداند . بر من قرائت كرد و به خوبى از عهده قرائت آنكه شاهد بر علم و فضل و دليل بر كمال و مقام علمى او بود برآمد و به او اجازه دادم تا اين كتاب و ديگر آثار مولاى اعظم سعيد ، خواجه نصير الملة و الحق و الدّين قدّس اللّه روحه را از من از او و براى هركسى كه بخواهد و دوست بدارد روايت نمايد . و كتب حسن بن يوسف بن مطهّر حلّى در ماه رجب سال 705 ه . ق . مؤلف گويد : مترجم حاضر را به نام رشيد الدّين على معرفى كرديم ، ليكن به جهاتى كه ذيلا نقل مىكنيم او غير از خواجه رشيد الدّين وزير غازان خان ياد شده است . جهت اول : هرگاه مترجم حاضر وزير غازان خان بود چرا ، علامه در اجازه‌اى كه به او داده است وى را به وزارت معرفى نكرده است . هرچند به اين اشكال به آسانى مىتوان پاسخ داد . جهت دوم : روزگار سلطان غازان ، پيش از تاريخ 705 ه . ق است كه اجازه در آن تاريخ ، صادر شده است و علامه پس از روزگار غازان و در زمان ، پادشاهى سلطان محمد خدابنده بوده و خواجه رشيد وزارت غازان را عهده‌دار بوده ، هرچند اين موضوع هم بيرون از اشتباه نمىباشد و چنان‌كه خواهيم گفت ، خواجه رشيد ، روزگار محمد