متضمن اجازات و قرائت‌هاى من باشد كه از مشايخم بهره برده‌ام ؛ زيرا او متوجه به اين معنى است كه ركن اعظم در درايت ، روايت است و من بنا به درخواست او از خدا خواستم و به وى اجازه دادم تا روايت كند از من ، از استاد من شيخ زين الدّين ابو القاسم على بن حلى ( كذا ) از شيخ شمس الدّين محمد عريضى ، از استادش سيد حسن بن نجم الدّين ، از استادش سيد عميد الدّين « * » . . . » و تاريخ اين اجازه يازدهم ماه محرم الحرام سال 884 هجرى مىباشد « * * » . و همچنين شيخ محمد بن احمد بن محمد صهيونى اجازهء مختصرى به وى داده و من آن اجازه را ديده‌ام و تاريخ آن 879 هجرى بوده است « * * * » . و از آثار او شرح قواعد علامه است و چنان كه در ترجمه نواده‌اش شيخ لطف اللّه اشاره خواهيم كرد محتمل است شرح مزبور از ديگرى بوده باشد . شيخ على كركى در ذيل باقىمانده عبارتى كه شيخ معاصر آن را نقل كرده چنين اظهار داشته است : ابو القاسم على بن مرحوم مبرور مقدس المتّوج المحبور ( خرسنده شده از فيوضات حق‌تعالى ) ، شيخ اجلّ ، دانشور باكمال ، تاج الحق و الدّين عبد العالى عاملى ميسى كه خداى متعال مردم را از بركات انفاس او بهره‌مند گرداند و تا روز رستاخيز ايشان را از علوم او برخوردار بسازد ، به محمد و خاندان پاكيزه‌گوهر او كه چراغ‌هاى راه‌هاى تاريك و مصادر نعمتهاى حضرت بارىتعالى بوده و شرايع و احكام الهى را همه جا در پناه خويش نگهدارى كرده‌اند . بارى نامه‌اى از سوى او به اين ناتوان كه به درماندگى و كوتاهى خود اعتراف دارد و نويسندهء اين اجازه است رسيد . نامهء او را كه از هرگونه عظمت و بزرگوارى برخوردار است و شايسته هر نوع احترام مىباشد پذيرا گرديدم ، در آن نامه درخواست كرده بود تا به

--> ( * ) در اجازهء مزبور كه منضم به اجازات بحار مىباشد على بن طى با طاء مؤلف آمده است - م . ( * * ) صورت اين اجازه در مجلد اجازات بحار آورده شده است - م . ( * * * ) صورت اين اجازه نيز در مجلد اجازات بحار مرقوم گرديده و تاريخ آن‌روز هشتم ذىقعده سال 879 هجرى مىباشد - م .