گفت حديث كرد براى ما محمد بن حامد بن يحيى قنانى ، گفت حديث كرد براى ما محمد بن سرى ( سدى ) بن سهل بزاز ، گفت حديث كرد براى ما على بن داود قنطرى ، گفت حديث كرد براى ما عبد الرحمن بن بشير ، گفت حديث كرد براى ما ابو مورد ، از سليمان بن هشام ، از ابن عمرو ابو هريره ، از پيغمبر اكرم ( ص ) تا آخر حديث . . . ملا على رضا شيرازى مشهور به تجلّى وى فاضلى سراينده و از معاصران است ، شعر پارسى را نيكو مىسروده و تجلّى تخلص مىكرده است . تجلّى در آغاز كار مراتب علمى را از استاد محقق ( آقا حسين خوانسارى ) فراگرفته است ، سپس به ديار هند رفته و در مراجعت از هندوستان به بلاد ايروان « * » آمده و در اصفهان اقامت گزيده و كارش بالا گرفته است و در روزگار پادشاه زمان ما مورد توجه خاصهء وى قرار گرفت تا آنجا كه به تدريس مدرسه مادر « * * » انتخاب شد سپس به جهاتى كه جاى يادآورى آن نمىباشد ، از تدريس در آن مدرسه استعفا كرده و منعزل شد و به حج بيت اللّه رهسپار شد . پس از مراجعت از حج به شيراز رفت و در آنجا رحل

--> ( * ) بلاد ايروان اشتباه است و مراد ايران است و در نسخه مطبوعه ايروان آورده شده است كه اشتباه چاپى است - م . ( * * ) در آثار ملى اصفهان مىنويسد : مدرسه مادر يا مدرسه مادر شاه همان مدرسه چهارباغ است كه از بهترين مدارس بنا شده در ايران مىباشد . اين مدرسه از بناهاى شاه سلطان حسين صفوى است كه سال 1119 به اتمام رسيده است و به آن مدرسهء سلطانى هم گفته‌اند و از آنجا كه مادر شاه سلطان حسين سراى فتحيه و بازارچه بلند را وقف اين مدرسه كرده كه منافع آن به مصرف طلاب اين مدرسه برسد ، آن را مدرسه مادر شاه گفته‌اند و هرگاه تجلى سال 1085 هجرى فوت كرده باشد بايد در حدود 34 سال پيش از بنياد آن مدرسه ، درگذشته باشد بنابراين در سال او اختلاف است و با توجه به سال بنياد مدرسه مزبور و سالهاى يادشده در الذريعة و امثال آن ، 1085 يا 1095 درست نيست مگر اينكه مراد از مدرسه ما در مدرسه ديگرى باشد . ضمنا معلوم مىشود مراد از « سلطان ما » كه مؤلف اظهار داشته است ، شاه سلطان حسين مىباشد - م .