امير سيد على خطيب وى از دانشوران هم‌عصر سلطان شاه‌تهماسب صفوى بوده و تا روزگار شاه اسماعيل ثانى سنّى صفوى و بلكه پس از او هم زنده بوده است . خطيب با امير سيد حسين مجتهد عاملى كركى هم‌زمان بوده و همراه وى با ديگر دانشوران آزار پادشاه سنى را متحمل شد . ما چگونگى آزارى را كه آنان از سوى آن پادشاه بر خود هموار ساخته بودند در ذيل شرح حال سيد حسين مذكور نيز متذكر شده‌ايم . سيد جليل على بن سيد خلف بن سيد عبد المطلب بن حيدر بن سيد محسن بن سيد محمد ملقب به مهدى بن فلاح بن محمد بن احمد بن على بن احمد بن رضا بن ابراهيم بن هبة اللّه بن طيّب ( طبيب ) بن احمد بن محمد بن قاسم بن ابى الطحان بن غياث بن احمد ورع كريم بن امام موسى بن جعفر الكاظم ( صلوات اللّه عليهما ) موسوى حسينى مشعشعى حويزى ، حاكم حويزه و معروف به سيد على خان ، والى حويزه ( هويزه ) سيد عليخان و پدرش سيد خلف از بزرگان دانشوران بوده‌اند و هر دو تمايلى به تصوّف از خود نشان مىدادند و شرح حال پدرش پيش از اين آورده شده است . او هم‌عصر با شيخ بهائى بوده است . سيد عليخان از شاگردان شيخ عبد اللطيف بن على بن ابى جامع مىباشد . و او خود در يكى از آثارش نوشته است كه شيخ عبد اللطيف از شاگردان شيخ بهائى بوده است . سيد عليخان در روزگار ما درگذشته و فرزندان دختر و پسر زيادى از او بجاى ماند . فرزندان او يكى بعد از ديگرى تاكنون كه سال 1117 هجرى است به حكومت حويزه برقرار بوده‌اند و يكى از فرزندانش تا حدى كه مناسب با استعداد او بوده است ، به فراگرفتن دانش اشتغال ورزيده است . و جمعى از فرزندان و نوادگان و خويشاوندانش در زدوخوردى كه ميان عربهاى سرزمين حويزه و يكى از فرزندانش كه هم‌اكنون حاكم حويزه است اتفاق افتاده ،