نام‌ها متوجه به يك شخص بوده باشد ؛ زيرا منسوب به جد ، در اصطلاح مورّخان فراوان است . مقدادى ، صاحب دو فرزند فاضل بوده است به نام شيخ محمّد بن حسين بن احمد بن طحال ، كه شرح حالش خواهد آمد ، و ديگرى ، به نام شيخ حسن بن حسين بن طحال كه شرح حال آن گذشت . ابو عبد اللّه ، حسين بن احمد بن محمّد بن ابراهيم ، معروف به ابن قاروره بصرى ابن شهرآشوب در معالم العلماء ص 42 مىنويسد : وى آثارى در فقه دارد . شيخ ابو عبد اللّه ، حسين بن احمد بن خالويه ، نحوى امامى شيعى همدانى حلبى به طورى كه از اقبال سيد ابن طاوس برمىآيد و پس از اين متعرض مىشويم نام پدرش محمّد است نه احمد . ابن خالويه ، دانشمندى مفسر و اديب بود و در فنون ادب بر ديگران حق تقدم داشت ، و به ابن خالويه نحوى معروف است ، و معاصر با زجاجى نحوى و ابو على فارسى بوده است . و هم او را به اختصار ، حسين بن خالويه ، با حذف نام پدرش مىخوانند . و در كتاب‌هاى رجال اصحاب ما ، چنان‌كه خواهد آمد به نام حسين بن خالويه معرفى مىشود . يادآور مىشود ، كه اين ابن خالويه ، غير از ابن خالويه امامى است ، و او ابو الحسن ، على بن محمّد بن يوسف بن مهجور فارسى است ، و به طورى كه شرح حال آن خواهد آمد ، هر دو معاصر يكديگرند .