نخستين كسى كه در محل مزبور ساكن شد مردى بوده از مردم جبل عامل و مؤيد آن قول خود كفعمى است كه در ضمن انتسابش گفته الجبعى ابا و گاهى جباعى از باب زيادتى نسب گويند . و حارثى منسوب به حارث همدان است كه از اصحاب حضرت مولا امير المؤمنين عليه السّلام بوده و مخاطب به ابيات مشهور است « 1 » . كفعمى اشعار زيادى در اقسام فنون شعر به ويژه فن بديع دارد ، همچنين نوشته‌ها و خطبه‌ها و نامه‌هايى دارد كه همگى آن‌ها دليل بر كمال ذوق و لطافت و ظرافت طبع تواناى او مىباشد و بررسى آثار او گواه اين مدعاست . آنچه از مطاوى كتاب فرج الكرب و فرح القلب او استفاده مىشود از جمله ، چكامه‌اى است كه در ستايش رسول اكرم و ائمه طاهرين و در سوگ حضرت سيد الشهداء عليهم السّلام سروده و نيز ارجوزه‌اى است هزار بيتى كه در واقعه سوزناك كربلا راجع به شهادت حضرت سيد الشهداء و ياوران و خاندان پاكيزه‌گوهر آن حضرت كه در ركاب مبارك او شهيد شده‌اند مشتمل بر اسامى ايشان و اشعارى كه به مناسباتى سروده‌اند مىباشد و خود او در كتاب فرج الكرب يادشده ، اظهار داشته است .

--> ( 1 ) - اشعار مزبور در مجلد سوم ( ششم ) ذيل حديث مفصلى آورده شده است . يا حار همدان من يمت يرنى * من مؤمن او منافق قبلا يعرفنى طرفه و اعرفه * بنعته و اسمه و ما عملا و انت عند الصراط تعرفنى * فلا تخف عثرة و لا زللا اسقيك من بارد على ظمإ * تخاله فى الحلاوة العسلا اقول للنار حين توقف للعر * ض دعيه لا تقتلى الرجلا دعيه لا تقربيه إنّ له * حبلا بحبل الوصىّ متصلا - م .