جايزهء شاه هم خالى از وجه صحت خواهد بود و توجه به اين موضوع نقضى هم به فعل امام عليه السّلام وارد نمىآورد ؛ زيرا آنان از وجود چنان خطراتى معصوم و محفوظند و چنان مقاصد و نياتى هم دامن‌گير آن‌ها نمىشود . به طورى كه بعضى از افاضل اظهار داشته‌اند قطيفى از جمله اعلامى است كه نماز جمعه را در عصر غيبت حرام مىدانسته و مقيد بوده است ، هرگونه تأليفى را كه محقق كركى تدوين مىكرده ، رساله‌اى در رد تحقيقات او به نگارش درآورد . از جمله رساله خراجيه است به نام ، السراج الوهاج لدفع عجاج قاطعة اللجاج . اين رساله را در حرمت خراج ( ماليات ) و به منظور رد رساله قاطعة اللجاج كه محقق كركى در حليت خراج تأليف كرده ، نوشته است . و از آثار او رسالهء مختصر و لطيفى است كه در شرح عدد محرمات ذبيحه تأليف كرده و از آن جمله ، رساله صوميه است كه فاضل اردبيلى ( مقدس اردبيلى ) در بحث صوم شرح ارشاد به وى نسبت داده و برخى از فتواها را از وى نقل كرده است . و نيز رساله‌اى در حرمت نماز جمعه در روزگار غيبت تأليف كرده است در اين رساله كه به منظور رد بر محقق كركى بوده ، نماز جمعه را در عصر غيبت به طور كلى حرام مىدانسته است ؛ زيرا محقق نماز جمعه را در آن عصر با وجود مجتهد جامع‌الشرائط واجب مىدانسته و از آثار او شرح الفيه شهيد در فقه است . اين رساله را شيخ عز الدّين حسين عاملى پدر شيخ بهايى در حواشى كه بر الفيه داشته به وى نسبت داده است و از آثار او تعليقاتى است بر شرايع محقق حلى رحمه اللّه . قطيفى به خط شريف خود اجازه‌اى براى شاگردش امير معز الدّين محمّد ابن تقى الدّين حسينى اصفهانى نوشته است و از آن اجازه برمىآيد كه شيخ على بن هلال ، عموى او بوده و تاريخ آن اجازه سال 928 هجرى است . و از آثار او رساله‌اى است در شكيات .