17 - شيخ ابو البحر جعفر بن محمّد بن حسن بن على بن ناصر بن عبد الامام خطى بحرانى امل الآمل وى ، فاضلى اديب و شاعرى جليل‌القدر و از معاصران است و از شيخ بهايى رحمه اللّه روايت مىكرده است و ديوانى مشتمل بر مضامين پسنديده دارد و من آن را ديده‌ام . سيد على خان كبير ، در سلافة العصر از وى ، نام برده و از او ستايش كرده و او را به فضل و علم و ادب ستوده و اشعار زيادى از او نقل كرده است « 1 » . 18 - شيخ جعفر بن ابو الفضل محمّد بن محمّد بن شعره وى ، فاضلى جليل بود ، شهيد اوّل به توسط محمّد بن جعفر مشهدى از او روايت مىكرده است . 19 - سيد ابو ابراهيم جعفر بن محمّد بن مظفر حسينى واعظ منتجب الدّين ، او را به وثاقت و پرهيزكارى ستوده است . 20 - سيد تاج الدّين ابو عبد اللّه جعفر بن محمّد بن معيه حسينى وى ، عالمى جليل‌القدر بود و قاسم بن معيه كه خواهرزاده وى بود ، از او روايت مىكرده است . 21 - ابو القاسم جعفر بن محمّد بن موسى بن قولويه نجاشى گويد : ابن قولويه از ثقات اصحاب ما مىباشد و در فن حديث و فقه از اجلاى ايشان به شمار مىرود . شيخ ما ابو عبد اللّه فقيه ( شيخ مفيد ) از شاگردان او بوده و از او اجازهء روايت حديث داشته است . پايه كمالات او

--> ( 1 ) - سيد در سلافه نسب او را تا معد بن عدنان متعرض شده ، و در وصف او نوشته است : ناهج طرق البلاغة و الفصاحة الزاخر الباحث الرحيب المساجد الخ . . . تا گويد : با آنكه هنوز دوران جوانى را پى سپر مىكند ، ديوانش شهرت همگانى دارد و من به مطالعه آن توفيق يافته‌ام . در اصفهان با شيخ بهايى ملاقات كرده و قصيده‌اى در معارضه با قصيده رائيه شيخ بهايى كه گفته : ( سر البرق من نجد فجدد تذكارى ) سروده و شيخ بهايى تقريظ ارزنده‌اى براى آن نوشته است ابو البحر در شيراز ساكن بوده و تا سال 1028 هجرى در آنجا زيست داشته و همان سال درگذشته است - م .