نقطهء سوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ايشان را نديده [ است ] . [ 327 ] ظاهرى گجراتى [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] ظاهرى گجراتى ، جناب حاجى دوست محمد بع ، فرمود كه : ظاهرى گجراتى ، بسيار شاعر خوب است ؛ همواره انگشترين عقيقى در دست دارد و يك نفس او را از خود جدا نمىسازد و مىگويد كه : هرگاه انگشترين را از دست بيرون مىآرم ، قطعا شعر نمىتوانم گفت ! چون در انگشت مىاندازم ، شعر را از روى دست مىگويم و اين مقطع از گفتار اوست : مقطع : از خويشتن جدا نكنى ، « ظاهرى » نگين * چون در نگين توست همه كشور سخن در ولايت مذكور متمكّن بوده .