[ 311 ] [ ذاتى بخارايى ] [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] ذاتى بخارى ، شاگرد مخدومى حسن خواجه‌نثارى است . به فقير مصاحبانه معامله مىكند . تحصيل مىنمايد ؛ طبع خوب دارد و اين غزل از اوست : غزل : دو لعل يار كه شيرين‌ترند ز جان هردو * به قصد كُشتهء من گشته يكزبان هردو دو چشم عشوه‌گرش فتنه‌جوى و آفت شهر * چگونه جان به سلامت برم از آن هردو من شكستهء بيچاره گردباد شدم * به جستجوى تو سرگشته در جهان هردو هميشه خرمن گل را دو مار عنبر بيز * زدند حلقه گرفتند در ميان هردو هميشه قمرى و بلبل به باغ دهر اى گل * بسان « ذاتى » بيدل صفات خوان هردو [ 312 ] ذهنى سمرقندى [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] ذهنى سمرقندى ، از اقرباى قريب جناب فضايل مآب ملّا صبورى است . ذهنش مستقيم و طبعش سليم است . تحصيل مىنمايد و تعليم خط را از فقير مىگيرد . خيالات خوب دارد و اين غزل را نيكو گفته : غزل : هركه در عشق بتى خوار شد از محنت خويش * يافت در پيش ملامت‌زدگان عزّت خويش