نقطهء دوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ايشان را ديده ، فامّا ملازمت ننموده [ است ] . [ 280 ] شكوهى [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] شكوهى ، تخلّص ولد جناب سيادت‌مآب مرتضوى انتساب ، امير فتحى است كه خال مرحومى رحمان قلى سلطان بود . خالى از فضلى و بذلى نيست . طبع سليم و ذهن مستقيم دارد . اين رباعى او را ، جناب مولانا ناظمى به فقير لطف نمود : رباعى : درداد صبا « شكوهى » از يار ندا * يعنى سر خود كن به قدمهاش فدا در راه وفا از اين نگردد عاشق * سر در قدمش نهادم اللّه خدا