[ 270 ] [ رعدى كاشانى ] [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] رعدى ، او نيز از شعراى ولايت مذكور است و اين مطلع اوست : مطلع : دوش به خنجر ستم سينهء خود شكافتم * غير خيال مهوشان چيز دگر نيافتم [ « 271 » ] رشكى همدانى [ مق 991 ق / 1583 م ] رشكى همدانى ، اكتساب فضايل مىنموده و همواره با شعرا و فضلا مختلط بوده . طبع خوب داشته و اين مقطع از گفتار اوست : مقطع : تو با رقيب روان « رشكى » از قفا نگران * كه وقت رفتن جان جز نگاه حسرت نيست

--> ( 271 ) . محسن بيگ بن حسن بيگ لتك اردوبادى كه در بعضى منابع او را محمد محسن بيگ و در برخى او را حسين بيگ ناميده‌اند . تخلص وى رشكى و برادر عبدى بيگ متخلص به شرارى همدانى است . تاريخ تولد وى دانسته نيست ، اما در همدان چشم به جهان گشود . وى از بزرگ‌زادگان همدان ، اما مردى لاابالى و از رجال دربار شاه طهماسب صفوى بوده كه مدتى شحنگى شهر تبريز به عهدهء او بود و چون اعمالى قبيح از او سر زد ، تبريزيان او را كشتند : تذكرهء ميخانه ، ص 841 - 844 ؛ مجمع الخواص ، ص 197 - 198 ؛ تذكرهء حسينى ، ص 134 ؛ شمع انجمن ، ص 166 - 167 ؛ سفينهء خوشگو ، حرف ر ؛ آتشكدهء آذر ، ص 268 ؛ قاموس الاعلام ، 3 / 2280 ؛ نتايج الافكار ، ص 278 ؛ هفت‌اقليم ، 2 / 566 - 567 ؛ خير البيان ، برگ 261 ؛ رياض الشعراء والهء داغستانى ، برگ 143 ؛ شهرآشوب در شعر فارسى ، ص 42 ؛ صحف ابراهيم ، برگ 127 ( ش 158 ) ؛ سلم السموات مرقوم پنجم ، ص 70 - 71 ؛ خلاصة الافكار ، برگ 348 ؛ فرهنگ سخنوران ، 2 / 376 ؛ تاريخ نظم و نثر در ايران ، 1 / 467 ، 532 ، 824 .