نقطهء سوم در ذكر افاضلى كه مؤلف ايشان را نديده ، اوصاف ايشان را از غيرى شنيده [ است ] . [ « 237 » ] [ فيضى هندى ] [ 945 - 1003 يا 1004 ق / 1547 - 1595 م ] فيضى ، تخلّص مجمع الفضايل و الكمالات و منبع العزّ و السعادات ، « 1 » كمال الدين

--> ( 237 ) . كمال الدين ابو الفيض فيضى فياضى اكبرآبادى ، ملك الشعراى دربار جلال الدين اكبر ، از شاعران و اديبان بزرگ هند و از سرآمدان سخن پارسى در آن سرزمين است . پدرش شيخ مبارك تاگورى از يك خاندان عرب‌نژاد بود و جد بزرگ وى از يمن . فيضى داراى آثار بسيارى است كه بايد به مراجع مربوطه مراجعه كرد : اكبرنامه ، 2 / 237 - 243 و 3 / 366 - 368 و 452 - 453 و 461 - 474 ؛ تذكرهء شعراى كشمير ، 3 / 1159 - 1170 ؛ مآثر الامراء ، 2 / 584 - 590 ؛ كاروان هند ، 1 / 548 - 549 حاشيه ؛ تذكرهء ميخانه ، ص 247 - 257 ؛ توزك جهانگيرى ، ص 11 ؛ تذكرة الشعراى جهانگير ، ص 3 ، 38 ؛ شعر العجم شبلى نعمانى ، 3 / 26 - 65 ؛ تاريخ ادبيات ايران براون ، 4 / 162 - 163 ؛ مجمع الخواص ، ص 52 ؛ منتخب التواريخ ، 3 / 299 به بعد ؛ سبك شناسى ، 3 / 290 ؛ فهرست نسخه‌هاى خطى موزهء بريتانيا ، 2 / 670 - 671 ؛ آتشكدهء آذر ، ص 345 ؛ سرو آزاد ، ص 15 - 21 ؛ ريحانة الادب ، 3 / 246 - 249 ؛ هفت‌اقليم ، 1 / 374 - 376 ؛ بهارستان سخن ، ص 429 - 434 ؛ هفت‌آسمان ، ص 115 - 126 ؛ مجمع الفصحاء ، 2 / 26 - 27 ؛ نتايج الافكار ، ص 532 - 537 ؛ تاريخ ادبيات در ايران صفا ، 5 / 2 / 838 - 857 ؛ تاريخ نظم و نثر در ايران ، 1 / 363 - 364 ؛ فهرست كتابخانه مدرسهء عالى سپهسالار ( شهيد مطهرى ) ، 2 / 520 - 524 و 652 - 653 ؛ مآثر الكرام ، ص 198 - 200 ؛ تذكرهء حسينى ، ص 249 - 250 ؛ تاريخ فرشته ، 1 / 627 و 2 / 641 - 642 ؛ طبقات اكبرى ، 2 / 408 - 409 و 486 - 488 ؛ مرآة الخيال ، ص 79 - 81 براى ساير منابع نگاه كنيد به فرهنگ سخنوران ، 2 / 725 . ( 1 ) . در نسخهء استنساخ شده : ( و سعادات ) .