نقطهء دوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ايشان را ديده ، ملازمت ننموده [ است ] . [ 157 ] كشفى سمرقندى [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] كشفى سمرقندى ، آثار كشف از او ظاهر مىشد . علم فقه را نيكو ورزيده بود و مرد آزادهء بىتعيّن بود . روزى در حمّام ميرزاى سمرقند نشسته بود ؛ شخصى از حمّام برآمده ، ازار خود را راست ايستاده پوشيد ، با او خشونت نموده گفت : بعد اليوم چنين مكن كه در كنز العباد آورده‌اند كه در خبر است كه هركه ازار خود را راست ايستاده پوشد ، خداى تعالى او را به بلايى مبتلا مىگرداند كه آن را دوا نباشد . كشفى از شعراى خوشگوى بود و به طواف حرمين شريفين توجّه فرمود و اين بيت را به دو نسبت مىكنند : بيت : راند با خوارى سگ آن آستان از در مرا * در تلاش منصب آرى دوست دشمن مىشود [ 158 ] كلفرى مروزى [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] كلفرى مروزى ، از حرفهء نسّاجى صاحب وقوف بود ، با وجود كاسب‌طبيعتى ،