مير تقي الدين كاشاني

757

خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي )

« ل » لاعب : بازىگر لآلى : ج ( لؤلؤ ) ، مرواريد درشت ، درّ ، دانه مرواريد لجلاج : سيماب در اصطلاح كيمياگرى ، الكن لجّه : ميانهء آب دريا لك‌لك : هر چيز گنده و ناتراشيده ، مقياس زمختى لوامع : ج ( لامع ) ، پرتوهاى درخشان لوزينه : شيرينى كه در آن بادام به كار رود « م » مآرب : حاجت ، ضرورت ، زمان و مكان كارهاى لازم مآل : انجام كار ، نتيجه ماهچه : ماهك ، مصغّر ماه ، سر علم كه به صورت ماه سازند مأمول : آرزو شده ، آرمان مبجّل : بسيار گرامى ، بزرگ مبيّن : بيان كرده شده ، روشن ، واضح متحتّم : واجب و لازم متطاول : كسى كه براى ديدن چيزى گردن دراز كند ، مغرور از تكبر و فيروز متقدّمين : ج ( متقدّم ) ، پيشين ، سابق مثقب : سوراخ‌كننده ، مته مجرّد گرديد : تهيدست شد ، دار و ندار خود را از دست داد مجرّه : راه كهكشان مجس : محلّ لمس كردن نبض محاكى : حكايت‌كننده ، نقل قول‌كننده محبور : شاد و شادمانى ، خرّم و مسرور ، كامران محلّى : آراسته به زيور ، خوش‌نما مخاديم : سروران مخبر : درون چيزى ، نهان ، باطن مخراق : جوانمرد ، شخصى كه چون بكارى درآيد ، به خوبى از عهدهء آن برآيد . دروغ ، زرق . مدبر : بدبخت مرصاد : راه ، گذرگاه مرصوص : محكم ، استوار مرغول : مجعد ، پرپيچ‌وتاب مرّوق : رواق‌ساز و معمار مسام : سوراخهاى بن موى ، سوراخ و درز هر جسم مساء : شب مستنير : نورگيرنده ، مقابل منير مشار : آنكه طرف مشورت قرار گيرد مشعبد : تردست ، نيرنگ‌باز مصحوب : همراه و رفيق مصدوقه : حرف راست مصطبه : سكوى دكان ، ايوانهاى اطراف مسجد معاتبات : سرزنشها و نكوهشها معترك : غلبه‌كننده معرّى : خالى ، پيراسته معسكر : اردوگاه ، لشگرگاه معصفر : زعفرانى ، سرخ معصم : موضع دست و رنجن از دست مع هذا : با اين حال ، باوجوداين