مشار اليه آرام گرفت و بار ديگر كمر ملازمت آن سلسله بر ميان همّت بست . اگرچه آن سيد ستوده صفات بيشتر از پدر با وى اظهار التفات مىنمود و انعامات دربارهء وى مبذول مىداشت امّا در بعضى اوقات مولانا را به ملازمت پدر بزرگوار خود طعن مىفرمود . القصّه مولانا چندگاهى نيز در ملازمت اميرزادهء مذكور به سر برد و به همراهى آن حضرت روى توجّه به زيارت بيت اللّه الحرام آورد و به يمن بركت آن سيد پاكيزه نسب ، در ايّام شباب به گزاردن « 1 » حج اسلام و زيارت روضهء خير الانام مشرّف گشت ، امّا در محل مراجعت ، آن سيادت‌پناه را در حلب گذاشته به واسطهء امورى چند كه در آن راه سانح شده بود - كه نقل آن لايق به سوق اين كلام نيست - به وطن مألوف خراميد و مدّت بعيد بلكه تا آخر ايام حيات به طريق سابق از مى و ساغر و صحبت جوانان زيباروى مشعوف و كامجوى گرديد چنان كه خود گفته : بيت جامهء مكّىِ صد بار به زمزم شسته * دوش مقصود گرو كرد بر باده‌فروش امّا در محلّى كه از سفر مكّه مراجعت فرمود در امر شاعرى به جدّ شد و به واسطهء وفور فهم و حدّت طبع ، روزبه‌روز شعر او ترقّى مىكرد تا آنكه قدم از مرتبهء خود برتر نهاده خود را از اكثر شاعران اين ديار بهتر دانست و بعضى وى را اهاجى ركيك كردند ، اهاجيى كه ميان او و مولانا حاتم واقع شده در اين ديار شهرت دارد . امّا در وقتى كه حسّان العجم مولانا محتشم به جواب قصيدهء شاه طاهر « 2 » مأمور بود مولانا

--> - را به دست ظلمهء تركمان در دوازده ماه رمضان 930 ذكر كرده است . مدفن وى در مدرسهء منصوريه شيراز است از مؤلّفات وى : شرح مختصر الاصول عضدى ، حاشيه شرح تجريد قوشچى و حاشيه شرح مطالع را مىتوان نام برد . غياث الدين منصور دوّم نيز از دانشمندان معروف و مشهور عهد بوده و به وفور علم و دانش در اطراف و اكناف عالم شهرت داشته و در فنون حكمى و رياضى ضرب المثل جمهور علما بوده ، در مدرسهء پدرش ، به تدريس و افاده قيام مىنمود . وى نيز پس از فوت ، در جوار پدر آرميد . براى مطالعهء بيشتر ر . ك : رجال حبيب السير ، ص 201 ؛ تاريخ تشيّع ، ج 1 ، ص 171 و تاريخ ادبيات ايران ، ج 5 ، ص 299 . ( 1 ) . اصل : گذاردن . ( 2 ) . شاه طاهر : شاه طاهر بن شاه رضى الدين حسينى دكنى ، از پيشروان مذهب اسماعيلى در سدهء دهم و در عين حال -