كه اين دو كاتب قدرت‌نويس را تاريخ * نوشت كاتب تقدير ، « قبلة الكتّاب » « 1 » * * * نمىدانم چه بد كردم كه با من دل دگر كردى * چه ديدى كز منِ آزرده دل ، قطع نظر كردى نمىدانم چه واقع شد كه هرچند از من مسكين * تنزّل بيشتر ديدى ، تغافل بيشتر كردى نمىدانم كه بدگويان چه گفتند از زبان من * كز آن لب هرچه پرسيدم ، حكايت مختصر كردى نمىدانم چه پيش آمد كه چون آب روان هرجا * سر راهت گرفتم ، جانب ديگر گذر كردى دورنگى پيشه كردى با معزّى اى گل رعنا * به يكرنگى چو من آخر ، چرا اين رنگ بَر كردى * * * هر كجا قصّهء آن چاك گريبان گذرد * جامهء جان مرا چاك ز دامان گذرد چون سرشك از نظرم رفتى و هر چشم زدن * بىتو صد قافلهء اشك ز مژگان گذرد جان من بىتو گَرَم مرده شمارند چه عيب * آن نه عمرىست كه بىصحبت جانان گذرد بهر روزى كه گشايند در صبح وصال * چند عمرم به جفاى شب هجران گذرد * * * غمت كه بخت مرا ديده از جهان بسته * در نشاط به روى جهانيان بسته تو مىروى و من از گريه مىكنم طوفان * كزين وسيله شود راه كاروان بسته

--> ( 1 ) . به سال 986 ه . ق اشاره دارد .