و له فى التاريخ در ماده تاريخ سيد احمد مشهدى « 1 » خطاط مشهور زمان و محمد حسين تبريزى « 2 » استاد خط گفته است : فريد خطّهء خط سيد احمد مشهد * كه دست قدرتش از روى خط گشود نقاب وحيد دهر محمد حسين تبريزى * كه از سحابِ قلم مىفشاند دُر خوشاب ز رشحهء قلم مشكبار اين هر دو * چو شد صحايف آفاق جمله زينت ياب ز حاكمى كه بود عامل دفاتر عمر * رسيد حكم نويسندهء اجل به شتاب قلم كشيد بر اوراق عمر اين هر دو * برات زندگى هر دو را نمود خراب معزّى از پى تاريخ شد به فكر شبى * درين خيال چو خوابش ربود ديد به خواب

--> ( 1 ) . سيد احمد مشهدى : آنحضرت از سادات حسينى مشهد مقدس بود ، پدرش به امر و خدمت شمع‌ريزى سركار آستانهء مقدسّه منوّره سدره مرتبه اشتغال داشت . مير در اوايل حال عزيمت دار السلطنهء هرات نمود و خود را به خدمت مولانا مير على رسانيد و سرآمد شاگردان وى گرديد . پس از مرگ مير على در كتابخانهء عبد العزيز خان فرزند عبيد إله ازبك به كتابت مشغول شد . سپس به بلخ و پس از آن عزم درگاه شاه طهماسب نموده رعايتها يافت . كتابات دربار شاه طهماسب به سلطان سليمان خواندگار به قلم اوست . در مراجعت به مشهد ، جهت نوّاب اعلى كتابت مىنمود و از وجوهات خاصّهء شريفه ، مقررى داشت و سالها به كتابت در آن شهر مشغول بود به گفتهء عالم‌آراى عبّاسى ، قطعهء او را به اطراف عالم ، خصوصا هند ، و ماوراء النهر مىبردند و او در تمام آفاق شهرت داشت از آثارش در كتابخانه‌هاى تهران ، استانبول ، وين ، لنينگراد وجود دارد . « برگرفته از گلستان هنر ، ص 91 و دايرة المعارف تشيع ، ج 1 ، ص 553 » ( 2 ) . محمد حسين تبريزى : « ولد مرحوم مير عنايت إله تبريزى است . وى به مشهد مقدس معلّى آمده و شاگردى استاد مير احمد مشهدى اختيار نمود و چون دستش قابل بود در اندك روزى ترقّى كرد ، و خط را به مرتبه‌اى رسانيده كه همگنان ، او را بر استادان ترجيح مىنهادند . در زمان سلطنت شاه اسمعيل دوّم ، مدار كتابه‌نويسى عمارات دولتخانه و درها متعلّق به او بود . مير عماد و عليرضا تبريزى ، خط نستعليق را نزد مولاناى مشار اليه آموخته‌اند . وى در ايّام جوانى فوت شد » . گلستان هنر ، ص 191 .