چه گيتىپناهى كه بر خاك او * نهادند شاهان دوران جباه خداوندگارى كه كردى قبول * خداوندى او به غير إله دريغا كه ناگاه در پرده شد * وز آن دودمان جهان شد سياه ازين فوت ناگاه صد واى واى * درين پرده رفتن هزار آه آه پى سال تاريخ اين واقعه * فلك زد رقم : « فوت گيتىپناه » « 1 » نهان كن درو گوهر « شاه » « 2 » را * كه ظاهر شود مدّت عمر شاه چو جان جهان بود ، معلوم كن * ز « جان » « 3 » مدّت شاهى پادشاه * * * شاه فلك كوكبه طهماسب شاه * پادشه محترم محتشم آن‌كه شد از طنطنهء دولتش * رايت امنيت عالم علم عالمى از رونق اسلام او * فرق نمودند صمد از صنم رايت اثنى عشرى را به چرخ * ماهچه افراخت به تيغ دو دم حامى شرع نبى ابطحى * والى تخت شه مولد حرم آيت رحمت كه خليل و كليم * خورده به اعجازِ كلامش قسم شاه جهان خسرو صاحبقران * كش نبود مثل به صد قرن هم خاك درش افسر افراسياب * بندهء او خسرو و جمشيد و جم بود خداوند جهان و جهان * ساخت مسخّر نه به خيل و حشم وه كه چه پرداخت ز تسخير دهر * گشت مسخّر كن ملك عدم گرچه ازين واقعهء دهرسوز * گشت بدل شادى دوران به غم شكر كه از كشور دانش شهى * گشت شهنشاه بلاد عجم پادشهى كش به خدايى خلق * وهمِ غلط پيشه كند متهم خسرو آفاق كه با عسكرش * كوكبهء فتح و ظفر گشته ضم

--> ( 1 ) . به سال 984 ه . ق اشاره دارد . ( 2 ) . شاعر در تعبير « نهان كردن گوهر شاه » به عمر شاه طهماسب اشاره دارد . گوهر « شاه » را به سه نقطهء حرف « ش » تشبيه كرده كه با پنهان كردن آن واژهء « ساه » حاصل مىشود كه بر عدد 66 دلالت دارد . ( 3 ) . واژهء « جان » به مدّت سلطنت شاه طهماسب يعنى 54 اشاره دارد . ر . ك : حساب جمل ، صص 126 - 127 و 368 - 369 .