برآورد كه : اى كريم با كرم ! من فاسقهء بدبخت چه لايق آنم كه اين خطاب بر من آيد ؟ بااين‌همه فسق و عصيان كه من دارم مستحق آنم كه هر دو روى مرا سياه سازى در ظاهر ، و از شهر به شهر و قريه به قريه گردانى كه ديگران عبرت گيرند . باز آواز « 1 » آمد كه : اى فندقه ! اين گناه در تو نبود و خداى تعالى عالم است بر حال تو كه به طوع و رغبت ميل نكردى ، و بدانكه گناهى كه به اكراه و اجبار است « 2 » در درگاه ، اميد عفو درو بيشتر است . فندقه گفت : كريما و رحيما ! از رحمت تو اميدوارم و بر كرم تو التجا دارم . دوباره آواز آمد كه : اى فندقه ! كفارت گناه توبه است ، توبه پيش آور تا از گناه پاك گردى ، چنان كه واقع « 3 » است : « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ » [ البقرة : 222 ] . فندقه چون اين بشنيد بىتوقف معجر خود در گردن « 4 » انداخت و توبه كرد ، و گريه و زارى آغاز كرد . گريه « 5 » و زارى او را شنيده پدرش « 6 » پيش وى درون آمد و گفت : اى فرزند ! چه شدت كه اين همه به آواز بلند گريه دارى ؟ مگر خبر مرگ يكى از احباب شنيدى ؟ و يا خود امروز از صحبت دوستان جدا افتادى ، از آن دلتنگ شدى « 7 » ؟ يا از جايى مكروهى به تو رسيد ؟ فندقه گفت : اى بىدولت و ملعون دنيا و آخرت ! هيچ مكروه ازين گذرد كه بيست سال تمام مرا در چاه ضلالت و گمراهى و زندان ملامت و بدخواهى افكندى ، و خاندان « 8 » خود را معمور ساختى ، و مأمن مرا خراب و شهر وجود مرا ويران كردى ، يك‌بار دلت بر من نسوخت كه فرزند من اين همه به فسق آلوده شد روا ندارم ؟ تا در خداى تعالى عاصى نشوم . برو به حال خود باش و مرا به حال من بگذار كه « 9 » من‌بعد بارى « 10 » گناهكار نشوم . و از پيش من بيرون رو كه داغ لعنت بر پيشانى تو زده‌اند و از مردودان درگاه ساخته‌اند . من‌بعد ميان من و تو « 11 » الفت نماند ، و انس جدا شد ، و رشتهء حقوق بركند ، و صحبت بر طرف شد ، و ديدار يكديگر حرام گشت ، و خلوت من بر تو زندان شد . تو در صحبت خود باش ، و من در خلوت خود « 12 » . من بيزارم از تو ، و همچون تو پدر ندارم . اين بگفت و از خلوت خود پدرش را « 13 » راند ، و بيرون آمد ( و ) به مزار حضرت امام المتقين و برهان المحققين سراج الملة و الدّين شمس الاسلام و المسلمين ابو حنيفهء كوفى رحمة الله عليه رفت و فرياد كرد كه : اى امام المتقين ! روح مطهر مقدس ترا آن رتبه هست نزد حق سبحانه و تعالى كه بر حال يكى گواهى دهد ، گواه

--> ( 1 ) - ت : آوازى ( 2 ) - ت : كه به اكراه اختيارست ( 3 ) - ب : + شده ( 4 ) - ب : بر گردن ( 5 ) - ت : - گريه ( 6 ) - ب : او را پدرش شنيد ( 7 ) - ب : تنگ‌دل شدى ( 8 ) - متن تق ، جميع نسخ : خانه‌دان ( 9 ) - الف ، ت : - كه ( 10 ) - ب : - بارى ( 11 ) - ب ، ت : ميان ما و تو ( 12 ) - ت : - و من در خلوت خود ( 13 ) - ب : - پدرش را