على بن حسين واعظ كاشفى

409

رشحات عين الحيات ( فارسي )

پس فرمودند كه من همچنين مىخوانم كه : ع : خدمت ترا به كنگره كبريا كشد . ذكر مراعات ادب و خدمت ايشان « 1 » نسبت به عامه خلق : حضرت ايشان هميشه در خلاء و ملاء بكمال ادب ظاهر و باطن متصف بودند و در صحبت و خلوت آداب ظاهرى و باطنى را رعايت نموده‌اند « 2 » ، راقم اين حروف در آن اوقات « 3 » ميمنت سمات كه ملازم آستانه ولايت آشيانه بود و شب و روز بر ملازمت و خدمت مداومت مىنمود ، مدت چهار ماه در كرت اولى و مدت هشت ماه در كرت ثانيه هرگز نديد كه حضرت ايشان خميازه كشيده باشند ، يا « 4 » به سرفه و غير آن بلغمى و آبى از دهان مبارك بيرون آورده باشند يا بينى افشانده ، و هرگز نديد كه در خلاء و ملاء وقتى از اوقات شب و روز مربع نشسته باشند . خدمت مولانا ابو سعيد « 5 » اوبهى عليه‌الرحمه كه از جمله ملازمان آن آستان « 6 » بود مدت سى و پنج سال سر بر آستان سود ، چنين مىفرمود كه در آن مدت كه به ملازمت و خدمت حضرت ايشان قيام مىنمودم ، در هيچ صحبتى و خلوتى هرگز نديدم كه ايشان پوست و دانه انگور و پوست سيب و امرود و آبى و امثال آن از دهان مبارك بيرون آورده باشند و هرگز نديدم كه بينى افشانده « 7 » و يا بلغمى از دهان مبارك بيرون افكنده « 8 » و يا آنكه گاهى زكام و نزله مىداشتند و هرگز چيزى كه موجب كراهت و نفرت طباع باشد از آن حضرت مشاهده نيفتاد و از هيچ عضو ايشان حركتى نامقبول صادر نشد ، در خلاء و ملاء بكمال ادب و حسن معامله متحقق و متخلق بودند .

--> ( 1 ) - مى ، چپ : خدمت حضرت ايشان ( 2 ) - چپ : مىنمودند ، مى : مىنموده‌اند ( 3 ) - بر : در آن‌وقت ميمنت ( 4 ) - بر : يا سرفه و غير آن بلغمى و آب دهان مبارك بيرون ( 5 ) - بر : خدمت مولانا سعيد ( 6 ) - مى ، مج : آن آستانه بود ( 7 ) - مى ، چپ : افشانده باشند ( 8 ) - چپ : افكنده به‌آنكه گاهى زكام ، مىافكند : يا آنكه گاهى از كام و نزله .