على بن حسين واعظ كاشفى

402

رشحات عين الحيات ( فارسي )

عيار و مهتر صرافان و زرگران هرى بود و به خانواده خواجگان قدس اللّه « 1 » تعالى ارواحهم ارادت بسيار داشت و از حضرت خواجه پارسا قدس اللّه تعالى سره به تعليمى « 2 » و التفاتى خاص مشرف شده بود ، من در هرى طعام كسى نمىخوردم ، وى اين معنى را دانسته بود ، در غره ماه « 3 » رمضان سوگندى خورده بود و حيله ساخته كه اگر شبى در خانه وى افطار نمىكردم « 4 » زن بر وى طلاق مىشد ، بحسب ضرورت شبهاى رمضان آنجا مىبايست - رسيد ، از وى بسى خدمتها و شفقتها ديديم و ما را در آن زمان ، استعداد آنكه وى را بخدمتى مكافات كنيم نبود ، بعد از آنكه مكنتى شد وى وفات يافته بود اما پسر وى را مقدار ده هزار دينار كبكى رعايت كرديم و غير از آن خدمات ديگر نيز بجا آورديم . حضرت ايشان از ابتداء عمر تا انتها هرگز هديه و تحفه كسى قبول نكردند ، مولانا احمد كاريزى عليه‌الرحمه مردى « 5 » عزيز بود و از حضرت مولانا سعد الدين قدس سره « 6 » به تعليمى مشرف شده بود و مشغولى « 7 » تمام داشت بعد از وفات حضرت مولانا سعد الدين « 8 » براى حضرت ايشان از پشم بره سفيد بدست خود جامه‌وارى « 9 » باريك رشته بود و چكمن « 10 » ساخته و در كار آن غايت « 11 » احتياط مرعى داشته بود و از كاريز برسم تحفه بسمرقند فرستاده و التماس كرده كه ايشان آن را بپوشند ، چون به نظر مبارك ايشان رسانيدند فرمودند كه اين جامه را مىتوان پوشيد « 12 » و از آن بوى صدق مىآيد ليكن چون ما به همه عمر خود چيزى از هيچ‌كس « 13 » قبول نكرده‌ايم خدمت مولوى

--> ( 1 ) - مى ، قدس اللّه تعالى اسرارهم ، چپ : قدس اللّه ارواحهم ( 2 ) - مج : بتعليم و التفات شده ( 3 ) - بر : در غره رمضانى ( 4 ) - مى : نمىكرديم ( 5 ) - بر : عليه‌الرحمه عزيزى بود ( 6 ) - مى : قدس اللّه سره ( 7 ) - مج : مشغول تمام ( 8 ) - مى : سعد الدين قدس اللّه سره مج : چپ : سعد الدين قدس سره ( 9 ) - چپ : جامه‌وار ( 10 ) - مى - مج : چكمه ساخته ( 11 ) - بر : آن به‌غايت ( 12 ) - مىپوشيده : كه از آن ( 13 ) - بر : از كسى قبول .