على بن حسين واعظ كاشفى

389

رشحات عين الحيات ( فارسي )

بوده‌اند . حضرت ايشان مىفرمودند كه خواجه محمد برادر پدريم را « 1 » نيز از اذواق طور ولايت بهره « 2 » تمام بوده است خواجه محمد مىفرموده‌اند « 3 » مادام كه « 4 » برادرم چيز خداداد حسينى را كه از حكام « 5 » آن ديار بود « 6 » قبول نكرده بودند ميان ما و ايشان كسى واسطه نبود ، مقاصد يكديگر را بىنامه و قاصد معلوم مىكرديم و چون چيز وى قبول كردند و بوى اختلاط نمودند به شومى آن اختلاط اين معنى از ما مفقود شد و بوسايط احتياج افتاد و بكتاب و قاصد محتاج شديم . خواجه محمود شاشى : رحمه اللّه تعالى « 7 » ، ايشان فرزند خرد خواجه شهاب - الدين بوده‌اند و والد بزرگوار حضرت ايشانند و از مذاق اين طايفه شربى تمام و حظى وافر داشته‌اند و حضرت ايشان به استدعاى خدمت والد رساله به‌غايت نافع در طريقه خواجگان قدس اللّه تعالى « 8 » ارواحهم تأليف كرده‌اند « 9 » چنانچه مشهور است و در اول آن فرموده‌اند كه سبب تأليف اين مختصر آن بود « 10 » كه خدمت والد اين فقير رزقه الله و لنا العمل بما فيه بنا به حسن ظنى كه « 11 » ايشان را به اين فقير بود امر فرمودند به اينكه بايد « 12 » كه براى ما چيزى نويسى از سخنان اهل اللّه كه عمل آن سبب وصول « 13 » به مقامات عليه و حصول علوم حقيقيه كه « 14 » خارج از طور نظر و استدلال است گردد ،

--> - اثر مقابله با نسخه بهتر و قديم‌تر بوده و يا اينكه مالك نسخه در حين مطالعه ، به صرافت طبع به اين اشتباه پى برده است ، و چنين اشتباهى نيز درباره خواجه حسن عطار رخ داده است كه ما در ذيل صفحات 158 و 163 باختصار توضيح داده‌ايم ، در هر حال ما متن را مطابق اصلاح نسخه ( بر ) اختيار كرديم . ( 1 ) - چپ : ( را ) ندارد ( 2 ) - مج : ( بهره تمام ) ندارد ( 3 ) - بر : مىفرمودند ( 4 ) - مج ، چپ : ( كه ) ندارد ( 5 ) - مى ، چپ : كه از احكام ( 6 ) - مج ، چپ : بوده ، مى : بوده است ( 7 ) - مج : ( تعالى ) ندارد ( 8 ) - مج : خواجگان قدس سره تأليف ( 9 ) - مى : كرده ( 10 ) - مج : بوده ( 11 ) - بر : حسن ظن كه ( 12 ) - مى : مىبايد ( 13 ) - چپ : ( وصول ) ندارد ( 14 ) - بر : حقيقه گردد خارج .