على بن حسين واعظ كاشفى
390
رشحات عين الحيات ( فارسي )
كما قال النبى صلى الله عليه و سلم : من عمل بما علم ورثه الله علم ما لم يعلم ، امتثال « 1 » امر ايشان مر اين فقير را واجب نمود ، چرا كه ادب با حضرت ربوبيت مقتضى اين است ، زيرا كه وصول اثر ربوبيت حق سبحانه به اين فقير اولا بهواسطه ايشانست و قال بعضهم فى تحقيقه « 2 » از آداب حضرت ربوبيت آنست كه مظاهرى كه قبول اثر ربوبيت كردهاند تعظيم ايشان از حيثيت مظهريت واجب داند زيرا كه اين تعظيم نيز به حكم ( و اليه يرجع الامور ) « 3 » عايد به آن حضرت است « 4 » . منقولست كه خدمت خواجه محمود را عليهالرحمه « 5 » پيش از آنكه حضرت ايشان از صلب ايشان برحم والده نقل كنند ، جذبه قوى وارد شده بوده است كه چندگاه به مجاهدات و رياضات شاقه اشتغال داشتهاند و بتقليل طعام و منام و سكوت بر دوام و ترك اختلاط خواص قيام نمودهاند و آن جذبه به مدت چهار ماه برداشته است در اين اثنا حضرت ايشان از صلب خواجه « 6 » محمود برحم والده نقل كردهاند و بعد از آن جذبه خواجه تسكين يافته « 7 » . فصل دوم « 8 » در ذكر تاريخ ولادت حضرت ايشان و احوال ايام صبا و شمهء از شمايل و اخلاق و اطوار آن حضرت : پوشيده نماند كه ولادت حضرت ايشان در ماه رمضان سنه ست و ثمانمائه بوده ، بعضى « 9 » عزيزان كه به حضرت ايشان قرابت قريبه داشتند و از بنى اعمام آن حضرت بودند مىفرمودند كه بعد از ولادت حضرت ايشان تا والده ايشان از نفاس پاك
--> ( 1 ) - بر : و امثال ( 2 ) - مى : فى الحقيقة ( 3 ) - بر : يرجع الامر : چپ : ترجع الامور ( 4 ) - مى ، چپ : است الى آخره ( 5 ) - مج : ( عليهالرحمه ) ندارد ( 6 ) - بر : خواجه برحم ( 7 ) - بر : يافته است ( 8 ) - مى : فصل دويم در ذكر ، مج : فصل دويم در تاريخ ( 9 ) - مى : بعضى از عزيزان .