از سخنان اوست : حكمت درختى است كه در دل مىرويد و در زبان ثمره مىدهد . نصيحت در ميان جمع سرزنش است . علماى فروتن علمشان بيش است همان گونه كه در زمين پست آب بيشتر جمع مىشود . چون عقل افزون گردد سخن گفتن اندك گردد . خانهء تنگ گورى كوچك است . بيمارى زندان تن است و اندوه زندان جان . كسى كه به سراغ حوادث نرود حوادث به سراغ او خواهد آمد . آنچه از آتش برمىگيرند سبب نقصان او نمىشود ، بلكه اگر هيزم نيابد خاموش مىشود . همچنين هر چه از علم اقتباس كنند تمام نشود بلكه فقدان حاملان علم سبب نابودى آن شود . ندانم كدام يك تلخ‌ترند مرگ توانگر يا زندگى فقير . در شكايت از بسيارى باران گويد [ 1 ] : روينا فما نزداد يا ربّ من حيا * و انت على ما فى النّفوس شهيد سقوف بيوتى صرن ارضا ادوسها * و حيطان دارى ركّع و سجود تأليفات او عبارتند از : كتاب الزهر و الرياض ، كتاب البديع فى صناعة الشعر ، كتاب مكاتبات الاخوان بالشعر ، كتاب الجوارح و الصيد ، كتاب السرقات ، كتاب اشعار الملوك ، كتاب الآداب ، كتاب حلى الاخبار ، كتاب التفات الشعراء المحدثين ، كتاب الجامع فى الغناء و كتاب ارجوزة فى ذم الصّبوح . . 652 - عبد الله بن سعيد بن ابان [ 2 ] از علماى كوفه . او را تأليفاتى است چون : كتاب النوادر و كتاب رحل البصير . . 653 - عبد الله بن سعيد بن مهدى خوافى [ 3 ] ابو منصور ، اديب و شاعر و فاضل و لغت‌شناس . در فنون ادب صاحب آثار . همچنين وى

--> [ 1 ] حاصل معنى : سيراب شديم اى پروردگار ، و بيش از اين باران نمىخواهيم و تو مىدانى كه در دلهاى ما چه مىگذرد سقفهاى خانه‌هاى ما به زمين ، زمينى كه زير پاى مىنورديم ، بدل شدند و ديوارهاى خانهء من در ركوع و سجودند . [ 2 ] المختصر و بنگريد به الفهرست : 59 . [ 3 ] المختصر و نيز بنگريد به انساب السّمعانى ( الخوافى ) ، نزهة الالباء : 246 ، انباه الرواة 2 : 120 ، الوافى 17 : 196 ، بغية الوعاة 2 : 43 .