ض 604 - ضحّاك بن سلمان [ 1 ] بن سالم [ 2 ] ابو الازهر المرئى الآلوسى ، منسوب به امرؤ القيس بن مالك آلوسى ، اديب و نحوى و لغوى و شاعر . اصل او از قريه‌اى بود به نام آلوس از اعمال فرات در هيت . به نهر عيسى آمد و سپس به بغداد وارد شد و در محوّل مسكن گزيد و در نحو و لغت و غريب حديث نظر كرد و نيز شعر مىسرود . الكمال ابو البركات عبد الرحمن بن محمد انبارى اين شعر از او روايت كرده [ 3 ] . ما انعم الله على عبده * بنعمة او فى من العافيه و كلّ من عوفى فى جسمه * فانّه فى عيشة راضيه المال حلو حسن جيد * على الفتى لكنّه عاريه

--> [ 1 ] م : سليمان . [ 2 ] . الخريدة ( قسم عراق ) 4 / 1 : 120 ، مختصر ابن الدبيثى 2 : 118 ، نزهة الالباء : 268 ، الوافى 16 : 361 ، بغية الوعاة 2 : 12 ، آلوسى منسوب به است به آلوس شهرى بر ساحل فرات نزديك به حديثه . [ 3 ] حاصل معنى : خداوند به بندهء خود هيچ نعمتى برتر از تندرستى نداده است . هركس به جسم سالم باشد او راست زندگى رضايتمند . مال شيرين است ، زيباست و نيكوست ولى در نزد آدمى عاريتى بيش نيست . توانگرى در اين جهان سعادتمندترين است كه مال خود را براى آخرتش صرف كند . دنيا چه جاى خوبى است ولى با همه زيبايى بىوفا و فناپذير است .