ياقوت الحموي ( مترجم : آيتى )

44

معجم الأدباء ( فارسي )

و قد تفاءلت في هذا لسيّدنا * و الفال نأثره عن سيّد البشر بأنّ أيامه خفض بلا نصب * و إنّ دولته صفو بلا كدر سلطان فرمان داد سه هزار دينار او را صله دهند و همان مقدار نيز به ابن عباس دادند . 18 - ابراهيم بن عبد الله غزّال [ 1 ] وى از علماى نحو بود . از احوال او چيزى نمىدانم . جز ايكه سلفى گويد : ابو القاسم حسن بن فتح بن حمزة بن فتح همدانى گفت كه ابراهيم بن عبد الله بن غزّال نحوى اين دو بيت را كه خود سروده بود ، براى من خواند و خود كلام خود را بخ بخ مىگفت [ 2 ] : و البرق في الدّيجور أهطل مزنة * أبدت نباتا أرضها كالزرنب فوجدت بحرا فيه نار فوقه * غيم يرى فيه بليل غيهب 19 - ابراهيم بن عبد الرحيم عروضى [ 3 ] ابو العباس احمد بن محمد نامى در كتاب القوافى از او حكايت كرده است . او در طبقهء ابن درستويه و على بن سليمان اخفش است . 20 - ابراهيم بن عثمان ابو القاسم بن وزّان نحوى [ 4 ] وى از قيروان بود . در فقه بر مذهب عراقيان و در نحو و لغت و عربيت و عروض سر آمد

--> [ 1 ] الوافى 6 : 35 ( از ياقوت ) ، انباه الروّاة 1 : 154 ، بغية الوعاة 1 : 416 ، در المختصر نيامده است . [ 2 ] حاصل معنى : برق در تاريكى از ابرى پرباران ، باران فرو باريد و زمينش نباتى رويانيد چون زعفران پس دريايى يافتم كه در آن آتش بود ، روى آن ابرى نازك ، در شبى ظلمانى . [ 3 ] الوافى 6 : 46 ( از ياقوت ) ، بغية الوعاة 1 : 418 ( از ياقوت ) ، در المختصر نيامده است . [ 4 ] طبقات زبيدى 247 - 249 ، انباه الرّواة 1 : 172 ، الديباج المذهّب 1 : 278 ، الوافى 6 : 50 ، الشذرات 2 : 372 ، بغية الوعاة 1 : 416 ، روضات الجنّات 1 : 162 . ولى در المختصر نيامده است .