فقها و محدثان بزرگ زمان خويش به شمار مىآمد ، پيشواى شافعيان هرات بود و از گوشه و كنار جهان اسلام به‌ويژه خراسان ، براى استماع و املاى حديث نزد او مىآمدند . نزديك به سى سال عهده‌دار منصب قضا بود . بارزترين ويژگى قاضى ابو منصور ايستادگى و مبارزه‌ى او با اهل بدعت بود و به همين سبب معاصرانش او را « شمشير تيز در برابر مبتدعان » لقب داده بودند . به سبب قدرت و نفوذ او در خراسان بود كه خليفه‌ى فاطمى مصر در او طمع كرد و قاصدى نزد او فرستاد و از وى خواست تا به كيش فاطمى درآيد . اين قاصد بوسيلهء كسان محمود غزنوى دستگير و بفرمان او كشته شد . محمود مركب او را به قاضى ابو منصور فرستاد و پيغام داد كه « اين مركب را تاكنون سردستهء ملحدان سوار مىشد پس ازين سالار موحدان سوار شود . » 3 - جارودى ابو الفضل محمد بن احمد بن محمد بن عبد اللّه بن يزيد الجارودى الكسائى الحافظ ( م . 413 ) نيز از بزرگان روزگار خويش در حديث شمرده مىشد و استادان بزرگ حديث را دريافته بود . او كسى است كه پير هرات او را امام اهل مشرق مىخواند و از ميان سيصد تن كه وى از آنها حديث آموخته بود او را استاد خويش مىداند . روش او در روايت و املاى حديث بر نقل حديث و نقد روات آن مبتنى بود و اين روشى بود كه شيخ الاسلام به هنگام املاى حديث مرعى مىداشت 18 . و بر كسانى كه در نقل و روايت احاديث نبوى به صحت روايت و ثقت رجال آن كم‌توجه بودند ايراد مىگرفت . پير هرات در طبقات الصوفية سخنى از جنيد را كه ابو بكر قطيعى حافظ براى جارودى باز گفته است نقل كرده است 19 . 4 - خواجه‌ى امام يحيى عمار يكى از استادان بزرگوار كه توجهى بسيار نيز به عبد اللّه داشت خواجه‌ى