مىنامد . همان‌كه مايه شادى دل و تسلّاى قلب وى است . عوسجه به شب و تاريكى عشق مىورزد زيرا آن را زمان اتّصال يار و فرصت ديدار مىداند . اين‌ها حال شيدايى دسته‌اى از زنان عارف است كه حب الهى و عشق به او آن‌ها را واله و سرگشته كرده و زبان شعر را كه زبان عاشقان است بر آن‌ها گشوده است . اين زنان از سرزمين خاصى نبوده‌اند . سلمى ، ابن جوزى و نيشابورى نام بسيارى از ايشان را از گوشه و كنار تمام ممالك اسلامى جمع‌آورى و احوالشان را ثبت كرده‌اند .