ابن جوزى از بعضى ايشان با عنوان مجهولات الاسماء ( ابن جوزى ج 1 / ، 119 - 121 و 166 - 168 ) . نام بعضى از ايشان هم به جهت اين كه همسر ، دختر ، مادر يا خواهر صوفى سرشناسى بوده‌اند فراموش شده و تنها با اضافه به عنوان آن مرد عارف شناخته مىشده‌اند ، چون : زوجه ابو شعيب براثى يا امرئه عبد اللّه بن فرج عابد و بعضى از آن‌ها هم لقب أمّ عيسى ، أمّ اسود ، اخت فضيل داشته‌اند . بعضى هم چون كنيز بعضى صوفيه بوده‌اند به جهت خدمت و مصاحبت ايشان خود صاحب حالات عالى بوده‌اند چون : جاريه عبد اللّه بن حسن و يا جاريه خالد ورّاق ( ابن جوزى ج 2 / 28 ) و أمة الحميد ( سلمى ، 1999 ، 155 ) يا أمة العزيز . ( سلمى ، 1999 ، 223 ) اين زنان عارف مسلمان در سرزمين‌هاى اسلام پراكنده بودند و جز بصره و ابلّه كه تعداد قابل توجهى از ايشان در قرن دوم هجرى در آنجا مىزيستند و چهره‌هايى چون رابعه و معاذه عدويه و شعوانه در ميان ايشان ديده مىشود ، از ديگر شهرها چون شام ، بغداد ، موصل ، نيشابور ، بيت المقدس ، مصر ، باديه و مغرب ، دامغان ، بحرين ، اردبيل و قومس نيز بودند . پارسا زنانى كه در رياضات و عبادات يكتا ، و در علم و معرفت شهره ، و در كرامات و كشف و شهود يگانه بودند .