باب پنجاه و چهارم علت آنكه خضر را خضر ناميدند و سبب و حكمت كارهاى او با حضرت موسى 1 - حديث كردند ما را . . . از حضرت صادق عليه السّلام كه ميفرمود : خضر از جمله پيغمبران مرسل و خداوند او را مبعوث بر قومى فرمود و آن حضرت آن مردم را بوحدانيت و خداپرستى و اقرار به پيغمبرى انبياء و كتابهاى آسمانى دعوت نمود ، و معجزه او اين بود كه بهر درخت خشكى تكيه ميداد و در هر زمين بىگياهى مينشست في الفور سبز ميشد و به همين جهت او را خضر ناميدند ، و اسمش تاليا پسر ملكان بن عابر ( عامر ) بن أرفخشد بن سام بن نوح « 1 » . و پس از آنكه خداى تعالى با حضرت موسى سخن گفت و كليم بارى تعالى گرديد و تورات را براى او نازل فرمود و در ألواح تورات هر چيزى را از روى پند و موعظه براى او نوشت و تفصيل احكام را برايش بيانكرد و يد و بيضاء و عصا و طوفان

--> « 1 » در مجمع البحرين در ذيل لغت « خضر » مينويسد : خضر بفتح و كسر خاء و سكون و فتح و كسر ضاد ، و گويد بعضى گفته‌اند اسم آن حضرت إلياس ، و يا : إيليا ، و يا : إرميا بوده ، و از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم منقولست كه اسمش بليا است و در ( 13 - ج ) بحار از كمال الدين شيخ صدوق نقل مينمايد كه اسم حضرتش را خضرويه ، و خضرون ، و خلعبا نيز گفته‌اند .