محسوب مىشوند . امّا بين صدر الدّين محمّد وقوام الدّين كربالى به‌هيچ‌وجه رابطهء أستاذ وشاگردى وجود نداشته ، بلكه برعكس ، بين آن دو مباحثات ومناظرات فراوان درگرفته است . برخى نيز معتقدند وى حكمت وكلام را از سيّد فاضل مسلم فارسي وجمعى ديگر اقتباس نموده كه سلسلهء تلمّذ بعضي از ايشان تا رئيس الحكماء أبو على سينا منتظم مىشود وبه افرادى چون قطب الدّين علّامه شيرازي وسلطان المحققين خواجة نصير الدّين طوسي منتهى مىگردد . « 1 » سلسلهء بعضي ديگر به متكلمينى همچون حجة الاسلام غزالى وفخر الدّين رازي وشيخ علّامه جمال الدّين حسين بن مطهر حلّى منتهى مىگردد . « 2 » شخصيت فردى صدر الدّين محمّد ، از سوى فرزندش غياث الدّين منصور اين‌گونه ترسيم شده است : أو از مكاسب ، بهترين آنها ، يعنى كشاورزى واحياى زمينهاى موات را برگزيد وبه احداث قنوات وبازسازى قريه‌ها همت گماشت . وى ، بين مباحثه وتدريس وعمارت وزراعت ونظم أمور دنيوي ومصالح اخروى وبهبود كار رعايا واصلاح مصالح مردم جمع كرده بود . در جمع بين مصالح دنيا وآخرت قادر ومتمكّن بود وزمام أمور در هر دو جهت را در دست داشت ( داراى رياست ديني ودنيوي بود ) . بر شريعت پيامبر صلّى اللّه عليه وآله تحقيقا ونه تقليدا ملتزم بود ( مجتهد بود ) . شطرنج را خوب بازى مىكرد وابتداى امر به حلّيّت آن فتوا مىداد ولى بعدا نظرش به حرمت آن تعلق گرفت وآن را ترك كرد . صدقه ومبرّات زيادى از أو مشاهده مىشد . كثير الصلاة بود وبه حج وزيارة أئمة عليهم السّلام همت وافر داشت . در فنون عمليه مثل زراعت ، احداث قنات ، ساختمان‌سازى وعمارت ، داناترين أهل زمانش بود واساتيد هركدام از اين فنون وصنايع بر أو وارد مىشدند ، در برابرش خضوع كرده وبه دانش‌اندوزى مىپرداختند . بين علوم حقيقي ومعارف الهى ومباحث نقلي ازيك‌طرف ومكارم پسنديده واخلاق نيكوى محمّدى وكمالات گرانقدر نفساني وصفات شايسته ومتناسب بدني ازطرف ديگر ، جمع كرده بود . شاگردان بسيارى از محضرش استفاده مىكردند . « 3 » مير صدر الدين وملا جلال الدين دوانى ملا جلال الدين دوانى ( م . 907 ) از علمائى است كه تأليفاتش در بين أهل فضل شهرت

--> ( 1 ) . خردنامهء صدرا ، شماره 3 ، فروردين 1375 ، مقاله آشنائى با مكتب شيراز ، قاسم كاكائى ، 83 . ( 2 ) . مجالس المؤمنين ، قاضى نور اللّه شوشترى ، 2 / 232 . ( 3 ) . رساله كشف الحقائق المحمّديه ، 197 .