غياث الدين منصور دشتكي شيرازي
140
تحفة الفتى في تفسير سورة هل أتى
پهلوى مقيمان آستان قدرت وعظمت حق ، ساكن آسودهخاطر بلنداى رفيع معنويتاند . ونيز كدام مشاهده ، لذتبخشتر ، كاملتر وپرنشاطتر از اين شهود است . بارالها : امكاني به تمام روزيمان كن ونوري فراگير بر ما بتابان . دلهاى ما را بهسوى خود كشان وما را در زمرهء بىبهرگان قرار مده . ازآنچه دارايى توست بر ما عنايت فرما وجانهاى ما را در گرو خود ورهيده از غير ساز ، كه تويى رهنمون هر نيكوكارى ماندگار . مشرق دهم تفسير آيهء دوازدهم - پاداش اخلاص آية : وَجَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيراً پاداش صبر وپايدارى ايشان بر گرسنگى وبرهنگى پرآزار ، بهشتى است آكنده از غذاى لذيذ ، نوشيدنى گوارا ، پوشيدنى زيبا وباشكوه . اما آنچه در مسكن بدان توجه شده ، مكان جلوس ، خوابگاه وهواست . آن دو أولى را با عبارت « بر تختهاى آراسته تكيه دارند » توصيف نموده وديگرى را با اين سخن كه « در آن مكان نه سوزش آفتابى را ببينند ونه گزش سرمايى را حس كنند » . پاداش اينان است ازآنجهت كه بر وظائف خويش عمل كرده ومراقبند كه از آن غفلت نكنند تا سرانجام به رضوان حق دست يازند . خداى متعال دراينباره فرموده است : « پس گناهان كساني را كه مهاجرت كردهاند واز خانههايشان رانده شدهاند . ودر راه من آزار ديدهاند وجنگيدهاند وكشته شدهاند ، مىزدايم » همچنين فرمود : « وكساني را كه در راه ما مجاهدت كنند ، به راههاى خويش هدايتشان مىكنيم . » « وآنان كه به طلب ثواب پروردگار خويش صبر پيشه كردند » « نماز گزاردهاند وزكات دادهاند ، مزدشان با پروردگارشان است ، نه بيمناك مىشوند ونه غمگين » وجنت ( باغ بهشت ) اشارتى است به آن أهداف كلى ومنافع والا وپرارج . اما حرير مىگويد ، ازآنرو كه حس آن را لباس كامل ومكمّل مىشمارد ، وكمالات ومكملات عقلي را كه همتاى اويند ، در نظر مىآورد .