[ 197 ] كَفاك « 1 » مِنْ عُيُوبِ الدُّنيَا أنْ لَا تَبْقى « 2 » . ز عيب دار دنيا اين تو را بس * نمانى ونماند اندر أو كس [ 198 ] كَفَاكَ هَمّاً عِلْمُكَ بِالْمَوْتِ . تو را اين غم ز دنيا بس كه دانى * نمانى در زمانه جاودانى [ 199 ] كَمَالُ الْجُودِ الاعْتِذَارُ مَعَهُ « 3 » . كمال جود باشد بخشش تام * كه منعم عذر خواهد وقت انعام حرف اللام [ 200 ] لِينُ الْكَلَامِ قَيْدُ القُلُوبِ . سخن چون نرم وشيرين گفت قايل * كند دل‌ها به قول خويش مايل [ 201 ] لَيِّنْ قولَكَ « 4 » تُحْبَبْ . سخن را نرم گو اى مرد هشيار * اگر خواهى كه دارى يار بسيار [ 202 ] لَيْسَ الشَّيْبُ مِنَ العُمْرِ . نباشد در حساب عمر پيرى * سزد آن را كه از عمرش نگيرى

--> ( 1 ) . مى : « كفى » ، وفي هامشه : كفاك . ( 2 ) . مى : لا يبقى . ( 3 ) هامش جل : « بالاعتذار - الاعتذار منه » ، مر : « بالاعتذار منه » ، وفي هامشه : الاعتذار معه . ( 4 ) . مى : « القلب » ، وفي هامشه : قلبك .