[ 17 ] بَطْنُ الْمَرْءِ عَدُوُّهُ . شكم دشمن بود مر آدمي را * چه بايد غم خورى بيش وكمي را [ 18 ] بُكْرَةُ السَّبْتِ وَالْخَمِيسِ بَرَكَةٌ . صباح سبت وپنجشنبه ولى گفت * كه باشد بركت ويُمنش همه جفت [ 19 ] بَلَاءُ الإنْسانِ مِن « 1 » اللِّسَانِ . بلاى مردم از دست زبان است * زبان در آدمي يكسر زيان است [ 20 ] بَشَاشَةُ الْوَجْهِ « 2 » عَطِيَّةٌ « 3 » ثَانِيَةٌ . نشان عمر ثاني تازه رويى است * نقيض آن عبوس وتند خويى است [ 21 ] بِرُّكَ لا تُبْطِلْهُ بِالمِنَّةِ « 4 » . اگر نيكى كنى بشنو ز من هان * به بار منّتش باطل مگردان حرف التاء [ 22 ] تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ يَكْفِيكَ « 5 » . توكل بر خدا كن در همه كار * كه بس باشد تو را اللَّه غمخوار

--> ( 1 ) . مي : « في » ، وفي هامشه : « من » ( 2 ) . هامش آ : « المرء » ( 3 ) . هامش مر : « عطيّته » ( 4 ) . آ ، وهامش مى : لا تبطل بالمن ، وفي هامش آ : لا تبطله بالمن - لا تبطله بالمثّه . ( 5 ) . آ ، جل : يكفك .