تحصيل علم به قزوين مهاجرت نمود وبا مشكلات مالي فراوان در مدرسهء صالحيهء قزوين ادامه تحصيل داد . بعد از آن به كربلا رفت وچند سالى را در مدرسهء هنديه ساكن شد ، سپس به نجف مهاجرت نمود ودر درس علماى عصر ، مانند : شيخ مرتضى انصارى ( م 1281 ق ) ، سيد حسين كوهكمرى ( م 1299 ق ) ، شيخ جواد بن عبد الكريم رشتى ( م 1309 ق ) ، ميرزا حبيب اللَّه رشتى ( م 1312 ق ) ، ميرزا احمد هندى حائري ، مولى على خليلي تهرانى ( 1296 ق ) ومحمد حسين كاظمى ، حاضر گشت وبعد از درگذشت استادش سيد حسين كوهكمرى ديگر بر سر درس كسى حاضر نگشت . چهاردهى معتقد بود كه أكثر طلاب بدون تكميل دروس سطح وكسب معلومات لازمه ، در درس خارج حاضر مىشوند ، به همين سبب نذر شرعي نمود كه اصلًا درس خارج نگويد وتا آخر عمر مشغول به تدريس كتاب‌هاى دورهء سطح در فقه وأصول گرديد وبه جهت حسن خلق وسعهء صدري كه داشت مجلس درسش همواره مملو از شاگردان بود . أو با علاقهء فراوان درس خود را قبل از طلوع آفتاب شروع مىنمود وتا غروب مشغول به تدريس بود . أغلب طلاب عصر وى در نجف از شاگردان وى بودند واز اين جهت بود كه به مدرس چهاردهى مشتهر گرديد . أو همچنين همه روزه در سه وعده ( صبح وظهر وشب ) در رواق بالاى مرقد أمير المؤمنين عليه السلام نماز جماعت اقامه مىكرد . چهاردهى پس از عمرى تلاش علمي وتدريس متون ديني در روز چهارشنبه أواخر محرم سال 1334 هجرى قمري در نجف اشرف رخت از سراى فانى برچيد ودر حجرهء زاويهء جنوب شرقي صحن مطهر أمير المؤمنين عليه السلام در آرامگاه ابدى خود قرار گرفت . مدرس چهاردهى سه پسر وسه دختر داشت كه معروف‌ترين آنها