سبب آن است كه وسائل بر خلاف حكمت است چگونه تواند تبديل حكمت نمايد ؟ از اين جا معلوم شود جواب سؤالي كه تقرير أو آن است : خدا مىفرمايد : « ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ » « 1 » ومىبينى زياد است كه دعا كنند مستجاب نشود ، جواب گوييم : دعا بر وجه حكمت نيست ؛ زيرا شرط أجابت عدم مفسده است . اگر بگويى « 2 » مطلبي ودعايى كه در آن حكمت است لابداً خداى جاى آورد پس حاجت به دعا نيست ، جواب گوييم : دعا بنفسه عبادت است كه بايست خدا به أو عبادت شود . مىتوان در جواب گفت : جايز است اين كه مطلوب در أو مصلحت باشد وقت دعا نه قبل أو . سيد مرتضى در درر مىفرمايد كه مراد به قوله تعالى : « أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ » « 3 » أي أستمع ، چنانچه سمع به معنى يجب ، مثل سمع اللَّه أي أجاب . وشج : وصل نمودن . وشك : أي سرع ، وشك البين يعنى سرعت وتندى ، جدايى . أوشك أي أسرع . وصل : ووصلة : هر چيزى كه به أو توصل به سوى غير شود . وظيفة : چيزى است كه قرار دهند از جهت انسان در وقت خاص وموعد مخصوص از طعام وپول ورزق ونحو آن . وعد : ووعيد ، وعد در خير است ، وعيد در شر است ، ومنه : يا من إذا وعد وفى ، وإذا توعَّد عفا . « 4 » وفد : وفادة : مصدر مِن وفد يفد إذا قدم . وفد : قومي را گويند كه وارد شوند بر سلطان در امر فتح وتهنيت . وفور : زياد [ ت ] وكثرت . وقف : وقفت الدار على الساكنين يعنى حبس بر ايشان نمودم . وأوقفت لغت رويت . وقفت أي قلعت . وقف به معنى اطلاع نيز آمده است . وقفته على ذنبه أي

--> ( 1 ) . سورهء غافر ، آيهء 60 . ( 2 ) . در نسخه : بگوى . ( 3 ) . سورهء بقره ، آيهء 186 . ( 4 ) . التهذيب ، ج 3 ، ص 90 ، ح 22 .