أطلعته ، ومنه : فلان واقف بكذا . وفد : وقادة : وارد شدن از جهت رسالت . وافد از أهل : آن شترى را گويند كه سبقت بر سايرين نموده است . وقي : حفظ نمودن ودفع نمودن ، ومنه قوله تعالى : « ما لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ واقٍ » « 1 » أي دافع . ولج : ولوجاً أي دخل دخولًا ، « تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ » « 2 » أي تدخل . وليّ : حاكم وناصر وقيم ويار « 3 » . ولايت : يارى نمودن ونزديك بودن . ولايت به كسر واو به معنى سلطان ، وبه فتح به معنى يارى نمودن ، قوله : « يَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ » « 4 » از ولى يلي به معنى قرب أي يقربون منكم . مولاهم مأخوذ از أو است ، قوله تعالى : « بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا » « 5 » أي وليّهم والقائم بأمورهم . هر كه قايم به امر تو است أو مولاي تو است ، قوله تعالى : « مَأْواكُمُ النَّارُ » « 6 » أي مولاكم ، يعنى أولى است به شما . مولا ووليّ به يك معنا است ، قوله : « أَنْتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ » « 7 » يعنى متولى ومباشر امر من شوى در دنيا وآخرت . أولياء شيطان : أنصار أو را گويند . وليّ تابع ودوست را نيز گويند ، مولاي بهشت معنى از جهت أو است ، معتق وعتق وولى ، أولى بشئ ، ابن عم وداماد ، همسايه ، حليف ، وبه معنى ناصر هم گفته‌اند ومنه : « أَنَّ الْكافِرِينَ لا مَوْلى لَهُمْ » « 8 » أي لا ناصر لهم . علي عليه السلام فرمود به ابن كوّاء : مَن رب الناس ؟ گفت : خدا . فرمود : من مولاهم ؟ گفت : خدا . فرمود : دروغ مىگويى ؛ « إنّ اللَّه مولى الذين آمنوا وإنّ الكافرين لا مولا لهم » . مولى به معنى صاحب . مولى و . . . انسان را گويند . موالى خويش [ و ] قوم را نيز گويند ، از اين قبيل است قوله تعالى : « إِنِّي خِفْتُ الْمَوالِيَ مِنْ

--> ( 1 ) . سورهء رعد ، آيهء 34 . ( 2 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 27 . ( 3 ) . در نسخه : ياران . ( 4 ) . سورهء توبه ، آيهء 123 . ( 5 ) . سورهء محمّد ، آيهء 11 . ( 6 ) . سورهء عنكبوت ، آيهء 25 . ( 7 ) . سورهء يوسف ، آيهء 101 . ( 8 ) . سورهء محمّد ، آيهء 11 هكذا : « ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَأَنَّ الْكافِرِينَ لا مَوْلى لَهُمْ » .