كيد : دشمنى نمودن وحيله نمودن [ و ] سعى نمودن بر وجه حيلت ، ومنه قوله : « لَأَكِيدَنَّ أَصْنامَكُمْ » « 1 » . باب ما أوّله اللام لبّ : أي لبّ لباباً وألبّ إلباباً . لبّ از جهت أو چهار معنى است : الأول به معنى ايستادن ، لبّ بالمكان ألبّ به أي أقام به ، وقالوا : لبَّيك تثنيه آوردند زيرا ايشان اراده نمودند أجابت بعد از أجابت را وأقامت بعد از أقامت را چنانچه گويند : حنانيك أي رحمة بعد رحمة . دويم به معنى روبه رو بودن ؛ « داري تلبّ دارك » أي تواجهها « 2 » تثنيه آورند از جهت تأكيد . سيم به معنى محبت ودوستى يقول : امرأة لبّة « 3 » وقتي كه ولد خود دوست داشته باشد ، پس لبّيك يعنى دوست داشتن بعد از دوست داشتن . چهارم به معنى اخلاص ، يقول : حبوت لباباً أي خالصاً مخلصاً ، لبَّيك يعنى إخلاصي لك بعد إخلاص . تلباب : جمع ثياب نمودن وكشيدن ، ومنه : إن فاطمة أخذت بتلابيب عمر مجذوبة إليها « 4 » . لحف : الحاح وتضرع نمودن . لحد : لحد الرجل : وقتي كه تجاوز از حق نمود . لحدت : جزت وملت . ألحدت يعنى جدال وممارات نمودم من ، قوله تعالى : « الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمائِهِ » « 5 » يعنى منحرف وميل نمودند در صفات خدا . إلحاد به معنى ظلم نيز آمده است . لحح : لحّ وألحّ أي ألزم وألصق . إلحاح : چسبيدن ودست بر نداشتن ، وبه معنى محزون شدن هم آمده است يقول : ألحَّ الجمل إذا حزن « 6 » . لحظة : ولحاظ : نظر به طرف چشم نمودن . لحظة : به معنى عنايت . لِحاظ : - به

--> ( 1 ) . سورهء أنبياء ، آيهء 57 . ( 2 ) . النهاية في غريب الحديث ، ج 4 ، ص 222 . ( 3 ) . مفردات غريب القرآن ، ص 446 . ( 4 ) . الكافي ، ج 1 ، ص 460 . ( 5 ) . سورهء أعراف ، آيهء 180 . ( 6 ) . صحاح اللغة ، ج 1 ، ص 400 .