مهدي مهريزي

179

ميراث حديث شيعه

كسر لام - مصدر لاحَظَ به معنى مراعاة نمودن . لَدُن : به معنى عند . بعضي گفته‌اند : فرق ما بين عند ولدن : لدن أقرب است از عند ، مىگويند : عندك مال ، وحالي كه مال غايب است از تو ، نمىگويند : لدنك مال ، مگر مال يلي تو باشد ، بلى در اتصال به مضمرات مثل هم هستند . لعج : سوزاندن . [ لاعج : جمعه ] لواعج يعنى سوزاننده « 1 » ، يقول : هوى لاعِج أي محرقة للفؤاد « 2 » . لغو : كلام باطل وفحش وهر چيزى كه جايز وسزاوار نيست . لقف : تناول نمودن با دهان وبلعيدن . لمم : وإلمام : نزول ونازل نمودن . ملمّات : جمع ملمّة عبارت است از أمور صعب ومشكل كه نازل بر انسان شود . در دعاى كرب : أنت المفزع في الملمات به همين معنى است « 3 » . لمّ بأهله أي نزل . ملمّة نازله است از نوازل دنيا . عين اللامّة « 4 » آن چشمى را گويند كه به ديگرى تأثير كند . لمم به معنى ملامت هم آمده است . قوله تعالى : « يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ » « 5 » به معنى گناهان صغير است . در كنز العرفان في فقه القرآن گويد : حدّ كبيره آن است كه زايل نشود عقاب أو مگر به توبه وهم چنين فسق . ابن عباس گويد : هر چه را كه خدا نهى فرموده است أو كبيره است ، أصحاب ما به اين نحو رفته‌اند . مجاهد وابن جبير گويند : « 6 » هرچه خدا وعدهء عقاب در آخرت نمود يا حد در دنيا قرار داد أو كبيره است . روايت شده است مسنداً از عمر بن عبداللَّه كه : داخل شدم بر صادق ، پس قرائت نمودم بر أو « الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَواحِشَ » « 7 » عرض نمودم : خوش دارم كباير [ را ] از كتاب اللَّه بشناسم ، پس

--> ( 1 ) . در نسخه : سوزاندن . ( 2 ) . همان ، ص 338 . ( 3 ) . الصحيفة السجادية : دعاى هفتم . ( 4 ) . فقه الرضا ، ص 403 . ( 5 ) . سورهء نجم ، آيهء 32 . ( 6 ) . در نسخه : گويد . ( 7 ) . سورهء نجم ، آيهء 32 .