قنع : وقناعت : از حد خود در معاش خود تجاوز ننمودن . قنية : أصل مال ، وذخيرة نمودن . وقوله تعالى : « أَنَّهُ هُوَ أَغْنى وَأَقْنى » « 1 » أي جعل لهم قنية أي أصل المال . قيل : أقنى أي أرضى . قنوة : خوشهء خرما . قِنوان : خوشه‌هاى خرما ، جمع اوست . قيد : چيزى است كه به أو ناس ودواب را حبس نمايند . انقياد : نزول در حكم غير در امرى كه أو مىخواهد . قال : مبغض بودن ، دشمنى نمودن ومنه قوله تعالى : « مِنَ الْقالِينَ » « 2 » . قيام : ايستادن . مقام : به ضم ميم به معنى اقامه نمودن ، وبه فتح ميم مجلس وموضعي كه در أو أقامت نمايند . قيامت را قيامت گويند زيرا مردم مىايستند در قبور خود زنده . قوت : چيزى كه به أو غذا كنند . باب ما أوّله الكاف كأد : به مشقت افتادن . كأده أي شاقّه . تكأَّدني « 3 » در دعاى نزول . كبت : به معنى غيظ نمودن ، قوله : « كُبِتُوا » « 4 » يعنى به غيظ آوردند ايشان . در دعاى صحيفة در استعاذه از شيطان : اللهم اكبِته بِدُؤوبنا « 5 » به همين معنى است . وبه معنى ذلت هم آمده است وبه معنى حزن هم آمده است ، مكبوت يعنى محزون . كبّه اللَّه « 6 » أي أذلّه اللَّه . كبّه لوجهه يعنى به روى در افتاد . كائبة : حزن واندوه . كبر : بزرگى ، كبرياء : عظمت وسلطنت . كدح : سعى در عمل نمودن مىخواهد عمل دنيا باشيد يا آخرت ، قوله تعالى : « إِنَّكَ

--> ( 1 ) . سورهء نجم ، آيهء 48 . ( 2 ) . سورهء شعرا ، آيهء 168 . ( 3 ) . وقد نزل بي يا رب ما قد تكأدني ثقله ( الصحيفة السجادية : دعاى هفتم ) . ( 4 ) . سورهء مجادله ، آيهء 5 . ( 5 ) . واكبته بدؤوبنا في محبتك ( الصحيفة السجادية : دعاى هفدهم ) . ( 6 ) . ثواب الأعمال ، ص 221 .