مهدي مهريزي

167

ميراث حديث شيعه

است از چيزى كه « 1 » سَر را مىپوشاند كه تَقَنُّع به أو شود . غفور ومغفرة : ازالهء عقاب مستحق « 2 » . غُلْب : - به ضم عين وسكون لام - مردمان قوى پيكر . غَلّ : خدعه وخيانت وحسد وغش . غمص : به معنى حقير دانستن مثل غمط . غمط : غَمَطَ فلان النعمة أي احتقرها . غَمَطَ الناس : مردم را حقير شمرد وذليل « 3 » . غور : [ غوراً ] أي ذهاباً . غار الماء يعنى ذهب . « 4 » غور : فرو رفتن . قوله تعالى : « أَوْ يُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً » « 5 » أي غائراً . غارت الشمس بغور أي غاية . هر شئ كه داخل شود غايب در أو است ، فهو مغارة . مغارات : مواضع پوشيده ومستتره « 6 » . غوص : فرو رفتن در آب . غاض : غاض يغيض أي نقص . تغيض الماء أي تنقص . غيض : اندك . غيّ : ضلالت وگمراهى . غوى أي جهل . غوى أي عصى ، « وَعَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى » « 7 » أي فعصى . غواية : نا اميدى . باب ما أوّله الفاء فتر : وفتور : سستى . فتق : ثلمة وشكافتن وجدا شدن . فتن : وفتنة وافتنان ومفتون : اختبار وآزمايش وامتحان نمودن . در دعاى مكارم : ولا تفتنّي بالنظر « 8 » يعنى اختبار وامتحان نكنى مرا به مهلت دادن . فتنه از

--> ( 1 ) . در نسخهء : + / چيزى . ( 2 ) . وسبباً إلى رضوانه وذريعة إلى مغفرته ( الصحيفة السجادية : دعاى أول ) . ( 3 ) . تاج العروس ، ج 5 ، ص 193 . ( 4 ) . لسان العرب ، ج 5 ، ص 34 . ( 5 ) . سورهء كهف ، آيهء 41 . ( 6 ) . ومن أبعد غوراً في الباطل ( الصحيفة السجادية : دعاى شانزدهم ) . ( 7 ) . سورهء طه ، آيهء 121 . ( 8 ) . الصحيفة السجادية : دعاى بيستم .