باب ما أوّله الغين غبّ : نوبتُه ، تناوب . در صحيفة در دعاى نعى بر ميت : ولا تجعل ذكره لنا غبّاً « 1 » يعنى نگردان ذكر موت را بر ما كه متذكر شويم وقتي دون وقتي . غبض : اندك . غُثاء : خاشاك بالاى آب . غدار : موى كه رويد در موضع لحيه . غدق : ومغدق : باران دانه بزرگ . مكان مغدق : مكان بسيار رطوبت [ دار ] « 2 » . غرر : وغرير . اغترّ بالشيء : خدع به . غري : يعنى هيجان آورد ، قوله : « فَأَغْرَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ » « 3 » أي هيَّجنا « 4 » . غرّة : أي غفلت . غَرور : - به فتح - شيطان ، وبه ضم : به معنى باطل . غرض : نشانه . إغراق : وغرق : به معنى نزع . غزر « 5 » : معناى أو كثرت [ است ] . غزير الماء إذا كثر . استغزر يعنى طلب نمود أكثر از چيزى كه اعطاء نموده است . غزا : أي جاهد غازياً أي مجاهداً . غسق : شب تاريك . غضّ : چشم پوشيدن وحلم ورزيدن . غطاء : پرده . غفور : الغفور والغفار : الساتر . غفير : تغطية . مِغفر والمِغفار : اين دو عبارت

--> ( 1 ) . الصحيفة السجادية : دعاى چهلم . ( 2 ) . وانشر علينا رحمتك بغيثك المغدق من السحاب المنساق ( الصحيفة السجادية : دعاى نوزدهم ) . ( 3 ) . سورهء مائده ، آيهء 14 . ( 4 ) . تفسير القرطبي ، ج 6 ، ص 117 . ( 5 ) . در نسخه : « غرر . . . غرير . . . استغرر » آمده كه ناصواب است .